คำฟ้องและคำให้การ
ศาลล่างลงโทษฐานกรรโชกตาม มาตรา 303 จำคุกคนละ 1 ปี 6 เดือนจำเลยฎีกาว่า เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2489 ซึ่งเป็นวันนัดพิจารณา โจทก์ขาดนัด ศาลควรยกฟ้อง แต่ศาลไม่วินิจฉัยศาลฎีกาฟังว่า ในวันที่กล่าวนั้น นัดสืบพยานจำเลย
จำเลยยื่นคำร้องว่า ตัวโจทก์ ไม่มาศาล ขอให้ถือว่าเป็นการขาดนัดและพิพากษายกฟ้อง ศาลสั่งส่งสำเนาให้โจทก์ และปรากฏว่าในรายงานพิจารณาลงวันเดียวกันว่า ศาลนัดสืบพยานจำเลย จำเลยแถลงว่ามีพยานมาคนเดียว นอกนั้นส่งหมายไม่ได้ ทนายโจทก์แถลงขอให้เลื่อนสืบไปพร้อมกันศาลอนุญาตให้เลื่อนตามที่ตกลงกัน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าไม่มีทางให้เห็นว่า โจทก์ขาดนัด
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
