คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91, 341และ 342 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่6)พ.ศ. 2526 มาตรา 4 ริบขวดบรรจุของเหลวของกลาง ให้จำเลยคืนเงินจำนวน 27,765 บาท และคืนหรือใช้ราคาทรัพย์อีก 20,000บาท แก่เจ้าของ
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 341 ทั้ง 14 กระทง ให้ลงโทษจำคุกกระทงละ 6 เดือน รวมจำคุก 7 ปี จำเลยให้การรับสารภาพชั้นจับกุม มีเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้หนึ่งในสี่ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 5ปี 3 เดือน ให้จำเลยคืนเงิน 27,765 บาทและคืนหรือใช้ราคาทรัพย์อีก 20,000 บาท แก่ผู้เสียหาย ริบของกลาง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า 'โจทก์มีผู้เสียหายเบิกความเป็นพยานโจทก์ว่า ในวันที่ 12 ตุลาคม 2527 จำเลยมาขายผ้าห่มให้ผู้เสียหาย 2 ผืน และสอบถามถึงการค้าขายของผู้เสียหายว่าดีหรือไม่ ผู้เสียหายตอบว่าไม่ดี จำเลยก็พูดว่าจำเลยมีอาจารย์ดีและมีของดี หากได้มาจะทำให้คนเข้ามาในร้านมากแล้วจำเลยเสนอขายในราคา 500 บาทผู้เสียหายต่อรองราคาและตกลงซื้อขายกันราคา 300 บาท จากนั้นจำเลยได้ไปเอาน้ำมันสีเหลืองที่บรรจุอยู่ในขวดมาให้ผู้เสียหาย และบอกว่าให้เก็บไว้ในกระป๋องใส่เงิน อย่าให้ใครถามหรือให้ใครเห็น ผู้เสียหายหลงเชื่อจึงมอบเงิน 300 บาท ให้จำเลยไปผู้เสียหายปฏิบัติตามคำแนะนำของจำเลย ต่อมาวันที่ 14 ตุลาคม2527 ผู้เสียหายได้ย้ายขวดใส่น้ำมันนั้นไปเก็บในลิ้นชักจักรเย็บผ้าเพระาเกรงว่าจะมีคนเห็นต่อจากนั้นตั้งแต่วันที่16 ตุลาคม 2527 ถึงวันที่ 30 ตุลาคม 2527 จำเลยได้มาหาผู้เสียหายเกือบทุกวัน
ทุกครั้งที่จำเลยมาจำเลยได้บอกผู้เสียหายว่าทำผิดผีต้องแก้เคล็ดและจะต้องทำพิธีไหว้ขอโทษอาจารย์มิฉะนั้นจะเกิดผลร้ายแก่ผู้เสียหาย ผู้เสียหายหลงเชื่อและยินยอมให้จำเลยทำพิธีด้วยการจุดเทียนไหว้อาจารย์และขอเงินจากผู้เสียหาย ซึ่งผู้เสียหายได้มอบเงินสดให้จำเลยไปอีกทุกครั้งรวม 12 ครั้ง โดยในวันที่ 20 ตุลาคม ผู้เสียหายได้มอบล็อกเกตและทองให้จำเลยพร้อมเงิน 2,100 บาทและในครั้งสุดท้ายผู้เสียหายได้มอบเงิน 480 บาท สร้อยคอทองคำ ต่างหู และแหวนทองคำ 2 วง ให้จำเลยไปตามที่จำเลยเรียกร้องคิดเป็นเงิน20,000 บาท รวมเงินและทรัพย์สินทั้งหมดที่ผู้เสียหายให้จำเลยไปทั้ง 13 ครั้ง เป็นเงิน 47,765 บาท จากพฤติการณ์ของจำเลยตั้งแต่ขายน้ำมันพรายที่จะช่วยให้ค้าขายดีแก่ผู้เสียหาย และคอยบอกผู้เสียหายว่าทำผิดผีติดต่อกันหลายวัน
อ้างว่าผู้เสียหายทำให้ลูกกรอกหายใจไม่ออกบ้าง อ้างว่ามีกระดูกคนตายอยู่ในถังน้ำ แต่ความจริงกระดูกนั้นเป็นกระดูหมูบ้างจนได้เงินและทรัพย์สินไปจากผู้เสียหายคิดเป็นเงิน 47,765บาท ทั้ง ๆ ที่จำเลยเองก็เบิกความรับว่าตนไม่เชื่อเรื่องไสยศาสตร์ แสดงให้เห็นว่าการกระทำของจำเลยตั้งแต่ขายน้ำมันพรายให้ผู้เสียหายเป็นการหลอกลวงผู้เสียหายด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จเพื่อจะได้เงินและทรัพย์สินไปจากผู้เสียหาย โดยจำเลยรู้อยู่ว่าน้ำมันที่ขายนั้นไม่มีผลเกี่ยวกับการค้าขายของผู้เสียหาย และจำเลยไม่ได้คิดว่าผู้เสียหายทำผิดผีแต่อย่างใด เพราะจำเลยไม่เชื่อเรื่องไสยศาสตร์อยู่แล้ว ดังนั้นจำเลยจึงมีความผิดฐานฉ้อโกงผู้เสียหาย และที่จำเลยนำสืบมานั้นไม่มีน้ำหนักให้รับฟังได้
เพราะปรากฏว่าเมื่อจ่าสิบตำรวจสุธรรม เพ็งสวัสดิ์ และจ่าสิบตำรวจวีรพล กุลเจริญ พยานโจทก์เข้าจับกุมจำเลยได้ เมื่อแจ้งข้อหาว่าจำเลยฉ้อโกงทรัพย์ผู้เสียหาย จำเลยรับสารภาพและยินดีจะใช้เงินคืนให้แก่ผู้เสียหายประมาณ 30,000 บาท นอกจากนี้พันตำรวจตรีสวัสดิ์ นคราวงศ์ พนักงานสอบสวนยังเบิกความเป็นพยานโจทก์ว่า ในวันที่จับจำเลยมาที่สถานีตำรวจนั้น จำเลยพูดกับผู้เสียหายว่ายินดีชดใช้เงินแก่ผู้เสียหาย 30,000บาท ก่อน แต่ผู้เสียหายต้องการเป็นเงินสด จำเลยไม่มีให้จึงไม่สามารถตกลงกันได้ ฉะนั้นหากเป็นความจริงดังจำเลยนำสืบแล้ว จำเลยคงจะไม่เจรจายอมใช้เงินแก่ผู้เสียหายเพื่อให้ผู้เสียหายเลิกคดีเป็นจำนวนมากเช่นนั้น ซึ่งเกินกว่าเงินที่จำเลยอ้างว่ายืมจากผู้เสียหาย 3,000 บาท หลายเท่า ฎีกาของโจทก์ฟังขึ้น'
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับ จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341รวม 13 กระทง ให้ลงโทษจำคุกกระทงละ 6 เดือน รวมจำคุก 6 ปี 6เดือนจำเลยให้การรับสารภาพชั้นจับกุมมีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้หนึ่งในสี่ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 4 ปี 10เดือน 15 วัน ให้จำเลยคืนเงิน 27,765 บาท และคืนเครื่องทองรูปพรรณหรือใช้ราคา 20,000 บาท แก่ผู้เสียหายริบของกลาง.
