คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างของจำเลย จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่มีความผิด และมิได้บอกกล่าวล่วงหน้า ขอให้บังคับจำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า และค่าชดเชยแก่โจทก์
จำเลยให้การว่า โจทก์มิได้ปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยโดยโจทก์ได้ละทิ้งหน้าที่การงานเป็นเวลาเกินกว่า ๓ วันติดต่อกันโดยไม่เหตุอันควรทั้งมิได้ยื่นใบลาต่อหัวหน้าแผนกหรือหัวหน้าหน่วยงาน ขอให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่าที่โจทก์ไม่มาทำงานซึ่งบางช่วงเกินเวลา ๓ วันทำงานติดต่อกันเนื่องจากโจทก์ป่วยและทุกครั้งโจทก์ได้บอกลาด้วยวาจา และหาคนมาทำงานแทนแล้วซึ่งได้ถือปฏิบัติเช่นนี้ตลอดมา ถือไม่ได้ว่าจงใจละทิ้งหน้าที่การงานเป็นเวลา ๓ วัน ทำงานติดต่อกันโดยไม่มีเหตุอันสมควร พิพากษาให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าและค่าชดเชยแก่โจทก์
จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ได้ความว่าจำเลยเป็นเจ้าของหนังสือพิมพ์รายวันภาษาจีน โจทก์เข้าทำงานเป็นลูกจ้างประจำของจำเลยตั้งแต่ปี ๒๕๑๘ ทำหน้าที่ตรวจปรู๊ฟ ระหว่างเดือนพฤษภาคม ๒๕๒๘ ถึงวันที่ ๒๕ กันยายน ๒๕๒๘ ซึ่งเป็นวันที่จำเลยเลิกจ้างโจทก์นั้น โจทก์ไม่ได้ไปทำงานเป็นบางวัน ซึ่งบางช่วงเกินเวลา ๓ วัน ทำงานติดต่อกัน รวมเป็นเวลา ๓๐ วัน ทั้งนี้เนื่องจากโจทก์ป่วยต้องไปให้แพทย์ตรวจรักษาที่โรงพยาบาลและพักรักษาตัวโดยโจทก์ไม่ได้ยื่นใบลาตามระเบียบข้อบังคับของจำเลย แต่โจทก์ได้บอกลาด้วยวาจาต่อหัวหน้างานและจัดหาคนมาทำงานแทนทุกครั้งซึ่งถือปฏิบัติเช่นนี้เป็นการลาตลอดมา ปัญหามีว่า การที่โจทก์ไม่มาทำงานเป็นเวลา ๓ วันติดต่อกัน ถือว่า โจทก์ละทิ้งหน้าที่เป็นเวลา ๓ วันทำงานติดต่อกันโดยไม่มีเหตุอันสมควรหรือไม่
พิเคราะห์แล้วเห็นว่า แม้ตามระเบียบข้อบังคับของจำเลยจะกำหนดให้พนักงานซึ่งไม่มาทำงานหรือเจ็บป่วยไม่สามารถมาทำงานได้ จะต้องยื่นใบลาต่อจำเลยก็ตาม แต่ในทางปฏิบัติแล้วกรณีที่โจทก์เจ็บป่วยหรือไม่มาทำงาน โจทก์ก็เพียงแต่ขอลาด้วยวาจาต่อหัวหน้างานและจัดหาคนมาทำงานแทนก็เป็นอันใช้ได้ แสดงว่าจำเลยไม่ได้ถือเคร่งครัดตามระเบียบข้อบังคับ แม้โจทก์จะปฏิบัติไม่ถูกต้องตามระเบียบข้อบังคับของจำเลยก็ตาม การที่โจทก์ลางานดังกล่าวจึงถือไม่ได้ว่า เป็นการละทิ้งหน้าที่โดยไม่มีเหตุอันสมควร อุทธรณ์ของจำเลยฟังไม่ขึ้น
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
