คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7, 8, 15, 66, 102 พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ(ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2528 มาตรา 4 ประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 2(พ.ศ. 2522) เรื่องระบุชื่อและประเภทยาเสพติดให้โทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 ลงวันที่ 17 กันยายน 2522 ข้อ 1(1) ริบของกลางทั้งหมดจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 66 ให้ลงโทษประหารชีวิต
จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง จำคุกตลอดชีวิน ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ขอให้ลงโทษเบาลงศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 66 วรรคสอง นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาขอให้ลงโทษเบาลงศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยมียาเสพติดให้โทษเฮโรอีนจำนวน 4 ห่อ น้ำหนักรวม 2,678 กรัม มีปริมาณคำนวณเป็นสารบริสุทธิ์หนัก 2,321 กรัม ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายศาลล่างทั้งสองวางโทษประหารชีวิต
จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งคงจำคุกตลอดชีวิต จำเลยฎีกาว่า มีคำพิพากษาของศาลต่าง ๆหลายคดีซึ่งพิพากษาเกี่ยวกับข้อหามีเฮโรอีนหนักเกิน 2,000 กรัมขึ้นไปทั้งนั้น ศาลได้พิพากษาลงโทษจำคุกในที่สุดเพียง 25 ปีจำเลยเป็นหญิงกระทำความผิดครั้งแรก จึงขอให้ศาลฎีกาพิพากษาในที่สุดจำคุก 25 ปี เห็นว่า ในการกำหนดโทษผู้กระทำผิด ศาลพิจารณาถึงผลร้ายแรงของการกระทำความผิดประกอบด้วยทั้งการกำหนดโทษเป็นดุลพินิจของศาลที่จะกำหนดตามพฤติการณ์แห่งคดีเป็นเรื่อง ๆไป สำหรับคดีนี้ผลของการกระทำความผิดของจำเลยถ้าได้จำหน่ายไปถึงมือประชาชนทั่วไปแล้ว จะเป็นภัยร้ายแรงต่อสังคมและประเทศชาติเป็นอย่างยิ่ง จำเลยย่อมจะทราบดีว่าการกระทำเช่นนี้จะได้รับโทษสถานหนัก แต่ก็ยังกระทำจนถูกฟ้องเป็นคดีนี้ จำเลยจึงควรจะได้รับโทษสถานหนัก ที่ศาลล่างทั้งสองวางโทษและลดโทษมานั้นศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย..."
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
