คำฟ้องและคำให้การ
กรณีสืบเนื่องจากโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยคืนเงินค่าซื้อที่ดิน ๒๒,๐๐๐ บาท จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยคืนเงินแก่โจทก์ ๒๒,๐๐๐ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย ต่อมาจำเลยยื่นคำร้องขอให้พิจารณาใหม่อ้างเหตุว่าไม่ทราบเรื่องถูกโจทก์ฟ้อง จำเลยไปธุระต่างจังหวัดและไปนานที่นาซึ่งอยู่ห่างไกลบ้าน โจทก์ทำสัญญาซื้อขายที่ดิน ๔๐ ไร่ และรับมอบที่ดินจากจำเลยไปครบถ้วนแล้ว โจทก์ยื่นคำแถลงคัดค้านว่า คำร้องของจำเลยไม่มีมูลความจริง จำเลยจงใจขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา จำเลยยื่นคำร้องเกินกำหนด ๑๕ วันนับจากวันที่ได้รับคำบังคับ และไม่มีเหตุที่จะขอให้พิจารณาใหม่
ศาลชั้นต้นไต่สวนคำร้องแล้ว เชื่อว่าจำเลยทราบเรื่องที่ถูกฟ้องตั้งแต่เจ้าพนักงานศาลไปส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้อง คำร้องขอให้พิจารณาใหม่มิได้ยื่นภายใน ๑๕ วันนับแต่วันปิดคำบังคับตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๐๘ ให้ยกคำร้อง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยผิดสัญญาซื้อขายส่งมอบที่ดินมีเนื้อที่น้อยกว่าที่ตกลงขาย ขอให้บังคับจำเลยคืนเงินค่าซื้อที่ดินแก่โจทก์ ๒๒,๐๐๐ บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ย เป็นคดีมีทุนทรัพย์พิพาทไม่เกินห้าหมื่นบาท จำเลยฎีกาว่าไม่ทราบเรื่องที่ถูกโจทก์ฟ้องเพิ่งจะทราบเมื่อเจ้าพนักงานศาลไปทำการยึดทรัพย์จำเลยมีสิทธิยื่นคำร้องขอให้พิจารณาใหม่ภายหลังศาลส่งคำบังคับเกิน ๑๕ วันได้ เพราะมีพฤติการณ์นอกเหนือไม่อาจบังคับได้นั้น เป็นฎีกาในข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๔๘ พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง (ฉบับที่ ๖) พ.ศ.๒๕๑๘ มาตรา ๖ จึงไม่รับวินิจฉัย
ผลคำพิพากษา
พิพากษายกฎีกาของจำเลย.
