คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นผู้กู้ และจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นผู้ค้ำประกันใช้ต้นเงินและดอกเบี้ยแก่โจทก์ตามสำเนาสัญญากู้และค้ำประกันท้ายฟ้องจำเลยให้การร่วมกันว่า จำเลยที่ 1 ไม่ได้กู้เงินโจทก์ลายมือชื่อจำเลยที่ 1 ในสัญญากู้เป็นลายมือปลอม จำเลยที่ 2 เป็นภริยาจำเลยที่ 1 ไม่เคยทำสัญญาค้ำประกันกับโจทก์เลยลายมือพิมพ์นิ้วมือในสัญญาเป็นลายมือปลอมวันนัดสืบพยานโจทก์ คู่ความท้ากันว่าให้ส่งสัญญากู้ (เอกสารหมาย จ.1) กับลายมือชื่อจำเลยที่ 1 เซ็นต่อหน้าศาล (เอกสารหมาย จ.2, 3, 4) กับใบแต่งทนายไปให้ผู้เชี่ยวชาญตรวจพิสูจน์ถ้าผู้เชี่ยวชาญพิสูจน์ปรากฏว่าเป็นลายมือชื่อของจำเลยที่ 1 จริงจำเลยยอมแพ้ ถ้าไม่ใช่ลายมือชื่อจำเลยที่ 1 โจทก์ยอมแพ้
เมื่อส่งเอกสารดังกล่าวไปให้ผู้เชี่ยวชาญกรมตำรวจตรวจพิสูจน์แล้วผู้เชี่ยวชาญขอให้จำเลยที่ 1 เขียนชื่อหวัดแกมบรรจงไปให้อีกตามเอกสารหมาย จ.5, 6, 7 และให้ส่งลายมือชื่อจำเลยที่ 1 ซึ่งมีเขียนไว้ก่อนแล้วไปให้อีก คือแบบ ภ.บ.ท.6 ผู้เชี่ยวชาญตรวจพิสูจน์เอกสารดังกล่าวแล้ว ลงความเห็นว่าลายมือชื่อในใบแต่งทนายและตัวอย่างลายมือชื่อซึ่งเขียนต่อหน้าศาลน่าเชื่อว่าเป็นลายมือชื่อของบุคคลคนเดียวกันศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเห็นว่า ผู้เชี่ยวชาญลงความเห็นว่าลายเซ็นในเอกสารหมาย จ.1 เป็นลายมือชื่อจำเลยที่ 1 จำเลยจึงแพ้คดีตามคำท้า พิพากษาให้จำเลยที่ 1 ใช้เงินต้นและดอกเบี้ยถ้าจำเลยที่ 1 ไม่ชำระให้จำเลยที่ 2 ชำระแทนจำเลยอุทธรณ์ว่า
ผู้เชี่ยวชาญไม่ได้ยืนยันรับรองว่าเป็นลายมือคนเดียวกันตามคำท้าในระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์ นางสาวเสาวลักษณ์ กังขาวโจทก์มรณะ นายกริช กังขาว ขอเข้าเป็นคู่ความแทนที่ผู้มรณะศาลอุทธรณ์อนุญาตศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกาว่า ผู้เชี่ยวชาญมิได้ยืนยันว่าเป็นลายมือของจำเลยที่ 1 ตรงตามคำท้าศาลฎีกาเห็นว่า ตามที่คู่ความท้ากันให้ผู้เชี่ยวชาญตรวจพิสูจน์ลายมือชื่อของจำเลยที่ 1 ในสัญญากู้เอกสารหมาย จ.1 เปรียบเทียบกับลายเซ็นของจำเลยที่ 1 ต่อหน้าศาลและในใบแต่งทนาย ถ้าผู้เชี่ยวชาญลงความเห็นว่าลายมือชื่อในเอกสารหมาย จ.1 เป็นลายมือชื่อของจำเลยที่ 1 จริง จำเลยยอมแพ้คดี ถ้าไม่ใช่ลายมือชื่อของจำเลยที่ 1 โจทก์ยอมแพ้คดี
ต่อมาผู้เชี่ยวชาญขอตัวอย่างลายมือชื่อจำเลยเพิ่มเติม ศาลได้ส่งแบบ ภ.บ.ท.6 ซึ่งจำเลยที่ 1 รับว่าเป็นลายมือชื่อของจำเลยที่ 1 พร้อมกับลายเซ็นของจำเลยที่ 1 ต่อหน้าศาลไปให้ทำการตรวจพิสูจน์อีก แล้วผู้เชี่ยวชาญลงความเห็นว่าน่าเชื่อว่าเป็นลายมือชื่อของบุคคลคนเดียวกัน ดังนี้ ศาลฎีกาโดยมติของที่ประชุมใหญ่เห็นว่า ความเห็นของผู้เชี่ยวชาญดังกล่าวเป็นการสมตามคำท้าของโจทก์แล้ว จำเลยจึงต้องเป็นฝ่ายแพ้คดีพิพากษายืน
