คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ 20 ก.ค. 2499 เวลากลางคืนจำเลยบังอาจใช้ชะแลงเหล็กงัดไม้กระดานฝาห้องเรือนแตกชำรุดหลุดออก 2 แผ่นและตัดช่องฝาเรือนเข้าไปในห้องเรือนอันเป็นเคหะสถานและมีทรัพย์หลายอย่างเก็บไว้ โดยเจ้าทรัพย์มิได้อนุญาต หากแต่มีเหตุพ้นวิสัยจำเลยจึงทำการลักทรัพย์ไม่สำเร็จ ฯลฯจำเลยปฏิเสธ ฯลฯศาลอาญาฟังว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์และพยายามลักทรัพย์ พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 324 และ 295, 60 ให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 295, 60 ซึ่งเป็นบทหนักเป็นจำคุกจำเลย 2 ปี ฯลฯ และศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ฯลฯจำเลยฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ขอให้ลงโทษจำเลยฐานทำให้เสียทรัพย์กระทงเดียว ฯลฯศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยได้งัดฝาห้องของเจ้าทรัพย์เผยออกและกลอนหน้าต่างก็เป็นรอยถอดแล้วและในห้องนั้นมีทรัพย์ของเจ้าทรัพย์หลายอย่างเก็บ
เจ้าพนักงานตำรวจมาตรวจพบเห็นจำเลยกำลังงัดฝาห้องจะทำการจับกุมจำเลยจึงวิ่งหนีไป เห็นว่าการที่จำเลยงัดฝาและถอดกลอนห้องเก็บทรัพย์ เช่นนี้เป็นการแสดงเจตนาว่าพยายามจะเข้าไปเพื่อลักทรัพย์ ศาลล่างลงโทษจำเลยฐานพยายามลักทรัพย์ชอบแล้ว ฯลฯ
