คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า (ก) จำเลยมีปืนสั้นมีหมายเลขทะเบียน ๑ กระบอก กับกระสุนปืน ๑๐ นัด ของพันเอกบรรจบ ไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับในอนุญาต (ข) จำเลยพกพาอาวุธปืนไปในเมืองและทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุสมควร (ค) จำเลยยิงปืนขึ้นฟ้า ๑ นัด ขณะอยู่ในเมืองและที่ชุมนุมชนโดยไม่มีเหตุสมควร (ง) เมื่อจำเลยยิงปืนขึ้นฟ้าแล้ว มีผู้เข้าไปจับแขนและดึงมือจำเลยที่ยกปืนลงเพื่อห้ามปราม จำเลยได้ใช้ปืนยิงว่าที่เรือตรีเจษฎา กระแสร์อรรถ ๒ นัด ถึงตาย โดยเจตนาฆ่า หรือโดยประมาท ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘,๒๙๑,๓๗๑,๓๗๖,๙๑พระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗,๗๒ พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ ๔) ค.ศ.๒๕๑๗ มาตรา ๓ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ลงวันที่ ๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๑๔ ข้อ ๒ และสั่งคืนของกลางแก่เจ้าของ
จำเลยให้การปฏิเสธ พันเอกธรรมทัศน์ กระแสร์อรรถ บิดาผู้แทนโดยชอบธรรมของผู้ตายเข้าเป็นโจทก์ร่วม
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๑,๓๗๑ พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗,๗๒ พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๑๗ มาตรา ๓ ตามลำดับ กระทงที่หนึ่งให้จำคุกหนึ่งปีหกเดือน กระทงที่สองให้ปรับหนึ่งร้อยบาท กระทงที่สามให้จำคุกหกเดือน ของกลางให้คืนแก่เจ้าของ โจทก์ร่วมและจำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์และโจทก์ร่วมฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พยานหลักฐานของโจทก์ไม่มีน้ำหนักพอที่จะลงโทษจำเลยในความผิดฐานกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้ตายถูกกระสุนปืนถึงแก่ความตายส่วนข้อที่โจทก์และโจทก์ร่วมฎีกาว่า จำเลยควรมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯและพกพาอาวุธปืนไปในทางสาธารณะนั้น
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงได้ความว่า ว่าที่เรือตรีสฤษดิ์พี่ชายจำเลยเป็นผู้นำปืนออกมาวางบนโต๊ะขณะที่ว่าที่เรือตรีสฤษดิ์เมาสุรา ต่อมาจำเลยเอาปืนมาเก็บไว้ เมื่อผู้ตายถูกยิงแล้ว จำเลยช่วยพาผู้ตายเข้าโรงพยาบาล พฤติการณ์ที่ปรากฏจากทางนำสืบของโจทก์ไม่แสดงว่าจำเลยมีเจตนามีอาวุธปืนและกระสุนปืนของกลางไว้ในความครอบครองและพกพาไปในทางสาธารณะ จำเลยเพียงแต่เอาอาวุธปืนและกระสุนปืนมาเก็บไว้เพื่อบรรเทาเหตุการณ์ร้ายแรงที่อาจจะเกิดขึ้น พยานหลักฐานของโจทก์ยังไม่พอฟังว่าจำเลยไก้กระทำผิดดังที่โจทก์และโจทก์ร่วมฎีกา
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
