คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้สืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยทั้งสี่ร่วมกันชำระเงินค่ารับเหมาก่อสร้าง ค่าสินจ้าง และค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยรวมเป็นเงิน ๑๕ ล้านบาทเศษ จำเลยที่ ๑ ให้การปฏิเสธความรับผิดขอให้ยกฟ้องและฟ้องแย้งขอให้โจทก์คืนเงินที่รับเกินไป จำเลยที่ ๒ และที่ ๓ ให้การปฏิเสธความรับผิดจำเลยที่ ๔ ขาดนัดยื่นคำให้การ ก่อนศาลชั้นต้นพิพากษาคดีโจทก์ยื่นคำร้องว่า จำเลยที่ ๑ มีหนี้สินและถูกเจ้าหนี้ฟ้องหลายคดี ทั้งจำเลยที่ ๑ มีรายได้จากการประกอบกิจการโรงแรมเพียงอย่างเดียว หากโจทก์ชนะคดีนี้ก็ยากที่จะบังคับให้จำเลยที่ ๑ ชำระหนี้แก่โจทก์ขอให้ไต่สวนและมีคำสั่งให้เจ้าพนักงานบังคับคดีตรวจสอบบัญชีผู้พักและรายได้อื่นของโรงแรมทิพย์ช้างของจำเลยที่ ๑ และให้หาผลประโยชน์รายวันของโรงแรมดังกล่าวมาเก็บรักษาในความดูแลของเจ้าพนักงานบังคับคดีจนกว่าได้เงินครบตามที่โจทก์ฟ้อง ศาลชั้นต้นสั่งคำขอของโจทก์ว่า แม้จะไต่สวนและได้ความตามคำขอของโจทก์ก็ยังไม่มีเหตุเพียงพอที่จะสั่งให้เจ้าพนักงานบังคับคดีเข้าไปทำการตามคำร้องได้ ให้ยกคำร้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า
ที่โจทก์ฎีกาว่าคำขอของโจทก์เป็นคำขอตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๕๔ (๑) นั้น เห็นว่า คำขอดังกล่าวเป็นกรณีที่ขอให้สั่งเจ้าพนักงานบังคับคดีตรวจสอบบัญชีผู้พักและรายได้โรงแรมของจำเลยที่ ๑ และนำผลประโยชน์รายวันของโรงแรมมาเก็บรักษา หาใช่ให้ยึดหรืออายัดทรัพย์สินของจำเลยหรือเงิน หรือทรัพย์สินของบุคคลภายนอกซึ่งถึงกำหนดชำระแก่จำเลยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๕๔ (๑) ไม่ ฉะนั้น จึงหาอาจยกเอามาตรา ๒๕๔ (๑) มาปรับสั่งแก่คดีโจทก์ตามที่โจทก์ร้องขอได้ไม่
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
