คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า วันเกิดเหตุเวลากลางคืน จำเลยปีนเข้าทางหน้าต่างบ้านซึ่งเป็นช่องทางที่ได้ทำขึ้นโดยไม่ได้จำนงให้เป็นทางคนเข้าและเข้าไปในบ้านอันเป็นเคหสถานที่อยู่อาศัยของ ม. โดยไม่ได้รับอนุญาต และลักเอาทรัพย์ของ ม. ซึ่งเก็บรักษาไว้ในเคหสถานดังกล่าวขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 80, 335(1) (4) (8) วรรคสาม, 364 ประกอบ 365 วรรคสามลงโทษตามมาตรา 365 วรรคท้าย ซึ่งเป็นบทหนักตามมาตรา 90 จำคุก3 ปี ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก2 ปี คำขออื่นให้ยกโจทก์และจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
จำเลยเข้าไปในบ้านของผู้เสียหายเพื่อจะลักทรัพย์แต่ผู้เสียหายตื่นขึ้นมาพบจำเลยเสียก่อน จำเลยจึงทำการลักทรัพย์ไปไม่ตลอด การกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานพยายามลักทรัพย์ในเคหสถานเวลากลางคืนโดยเข้าทางช่องทางที่ได้ทำขึ้นโดยไม่ได้จำนงให้เป็นทางคนเข้า ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(1) (4) (8)วรรคสาม ประกอบด้วยมาตรา 80 และขณะเดียวกันก็เป็นการเข้าไปในเคหสถานในความครอบครองของผู้เสียหายโดยไม่มีเหตุอันสมควรในเวลากลางคืน อันเป็นความผิดฐานบุกรุกตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 365(3) ด้วยเมื่อความผิดที่โจทก์ฟ้องและฟังได้ความรวมการกระทำหลายอย่างแต่ละอย่างอาจเป็นความผิดได้อยู่ตัวคือ ความผิดฐานลักทรัพย์และบุกรุก ศาลพิพากษาลงโทษจำเลยในความผิดฐานบุกรุกตามที่พิจารณาได้ความตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคท้ายพิพากษากลับ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น.
