คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522มาตรา 4, 7, 8, 15, 65 วรรคสอง, 66, 102 ที่แก้ไขแล้วประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 91 ริบของกลางจำเลยทั้งสองให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 15 วรรคสอง, 65 วรรคสอง,66 วรรคสอง ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 ให้เรียงกระทงลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ฐานผลิตเฮโรอีนเพื่อจำหน่ายและมีเฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย แต่ละกระทง ให้ลงโทษประหารชีวิตจำเลยทั้งสอง จำให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ประกอบด้วยมาตรา 52(2) ฐานผลิตเฮโรอีนเพื่อจำหน่าย จำคุกตลอดชีวิต
ฐานมีเฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย จำคุกตลอดชีวิต ศาลลงโทษจำคุกจำเลยทั้งสองตลอดชีวิตทั้งสองกระทง จึงให้จำคุกจำเลยทั้งสองตลอดชีวิตสถานเดียวของกลางให้ริบจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ที่จำเลยทั้งสองฎีกาขอให้ลดโทษจำเลยทั้งสองอีกโดยอ้างคำพิพากษาฎีกาในคดีอื่นซึ่งมีของกลางมากกว่าคดีนี้มากมาประกอบการพิจารณาด้วยนั้น เห็นว่า ในการกำหนดโทษจำเลยในคดีใด ย่อมเป็นอำนาจของศาลที่จะใช้ดุลพินิจพิจารณากำหนดโทษในแต่ละคดีเป็นคดีไป ทั้งนี้นอกจากจะพิจารณาเรื่องปริมาณมากน้อยของยาเสพติดให้โทษของกลางประกอบพฤติการณ์แห่งคดีแล้ว ยังต้องคำนึงถึงผลเสียหายที่เกิดจากการกระทำความผิดของจำเลยประกอบด้วย ซึ่งในสภาพของบ้านเมืองในปัจจุบัน
ปัญหาเกี่ยวกับการแพร่ระบาดของยาเสพติดให้โทษชนิดนี้ก่อให้เกิดผลเสียหายอย่างร้ายแรงแก่สังคมทั่วไป เฮโรอีนของกลางคดีนี้ก็มีปริมาณมาก ซึ่งอาจแบ่งขายออกเป็นหลอดเล็กให้แก่ผู้ที่เสพติดได้เป็นจำนวนมากมาย ที่ศาลล่างทั้งสองใช้ดุลพินิจกำหนดโทษจำเลยมานั้น จึงชอบแล้ว..."
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
