คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า
จำเลยทั้งสองฟ้องโจทก์เป็นจำเลยในคดีแพ่งหมายเลขดำที่ ๔๓๘๒/๒๕๒๐ หมายเลขแดงที่ ๒๖๒๓/๒๕๒๒ ให้ชำระเงินตามหนังสือรับสภาพหนี้ ต่อมาโจทก์และจำเลยทั้งสองได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความและศาลชั้นต้นได้พิพากษาตามยอม โจทก์ชำระหนี้ไปบางส่วนแล้ว หลังจากนั้นจำเลยทั้งสองมีหนังสือแจ้งให้โจทก์นำเงินที่เหลือไปชำระ โจทก์เห็นว่าโจทก์ทำหนังสือรับสภาพหนี้เพราะถูกข่มขู่ และแสดงเจตนาลวง กับด้วยความสำคัญผิดอันเป็นสาระสำคัญแห่งนิติกรรม ขอให้เพิกถอนคำพิพากษาตามยอม และให้จำเลยทั้งสองคืนเงินที่รับชำระไปแล้วพร้อมดอกเบี้ย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นตรวจคำฟ้องแล้วเห็นว่า โจทก์เคยถูกจำเลยทั้งสองฟ้องเป็นคดีที่ศาลชั้นต้น และศาลพิพากษาตามยอมให้โจทก์ชำระหนี้ให้จำเลยทั้งสองตามหนังหสือรับสภาพหนี้ คดีถึงที่สุดแล้ว โจทก์จึงหามีสิทธิที่จะนำคดีมาฟ้องจำเลยทั้งสอง ขอให้เพิกถอนคำพิพากษาตามยอม และเรียกร้องเงินที่ได้ชำระหนี้ให้จำเลยบางส่วนไปแล้วคืนในฐานะลาภมิควรได้ได้ไม่ พิพากษายกฟ้อง ค่าฤชาธรรมเนียมให้เป็นพับ
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ค่าทรายความชั้นอุทธรณ์ให้เป็นพับ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฏีกาวินิจฉัยว่า โจทก์บรรยายฟ้องมีสาระสำคัญว่าโจทก์ถูกข่มขู่และแสดงเจตนาลวงในการทำสัญญารับสภาพหนี้กับจำเลยทั้งสองตั้งแต่วันที่ ๒๒ มิถุนายน ๒๕๑๙ และโจทก์ได้แจ้งปฏิเสธหนี้ตามหนังสือรับสภาพหนี้ดังกล่าวเมื่อวันที่ ๒๔ กรกฎาคม ๒๕๑๙ ต่อมาเมื่อจำเลยทั้งสองฟ้องโจทก์ให้ชำระหนี้ตามหนังสือรับสภาพหนี้ดังกล่าว โจทก์จำเลยทั้งสองก็ตกลงทำสัญญาประนีประนอมยอมความต่อหน้าศาล และศาลพิพากษาตามยอม เห็นว่า คำพิพากษาของศาลชั้นต้นซึ่งได้พิพากษาตามสัญญาประนีประนอมยอมความ ถ้าหากโจทก์เห็นว่าไม่ถูกต้องอย่างไร ก็ชอบที่จะอุทธรณ์ให้ศาลสูงแก้ไขได้ตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา ๑๓๘ โจทก์จะมายื่นฟ้องให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาทำลายคำพิพากษาของศาลนั้นเองย่อมไม่ได้
เพราะคำพิพากษามีผลผูกพันคู่ความนับตั้งแต่วันที่ได้อ่านแล้วส่วนเงินที่โจทก์ชำระหนี้ให้แก่จำเลยทั้งสอง โจทก์ก็ปฏิบัติตามคำพิพากษาตามยอมโจทก์จึงไม่มีสิทธิที่จะฟ้องเรียกคืนได้ ที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษามานั้น ศาลฏีกาเห็นพ้องด้วย ฏีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน ค่าทนายความชั้นฎีกาให้เป็นพับ.
