คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้ใช้มีดปลายแหลมแทงผู้เสียหาย 1 ครั้งโดยเจตนาฆ่า แต่แพทย์รักษาทันท่วงที ผู้เสียหายจึงไม่ถึงแก่ความตาย เพียงแต่ได้รับอันตรายแก่กาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295, 288, 83
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80 จำคุก 10 ปี จำเลยรับสารภาพชั้นจับกุม ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 6 ปี 8 เดือนข้อหาอื่นให้ยก
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 จำคุก 6 เดือน ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 4 เดือน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยใช้มีดขนาดเล็ก เป็นมีดสำหรับปอกผลไม้แทงผู้เสียหายไม่แรงเพียง 1 ครั้ง บาดแผลลึกเพียง 2 เซนติเมตร ยาว 1.5 เซนติเมตร ไม่ทะลุถึงปอด แทงขณะจำเลยเมาสุราแล้วปล่อยมีดหลบหนีไปแสดงว่าไม่ต้องกาารแทงซ้ำ ผู้เสียหายได้รับการทำแผลแล้วแพทย์ให้กลับบ้านได้และเพียงไปทำแผลอยู่ 4 วัน ก็ไม่ต้องไปอีก แสดงว่าบาดเจ็บเล็กน้อย ยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยแทงโดยมีเจตนาฆ่าผู้เสียหายจำเลยเพียงมีเจตนาทำร้ายร่างกายเท่านั้น ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
