คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาตามสัญญาประนีประนอมยอมความโดยจำเลยทั้งสี่ยอมชำระเงินรวมทั้งค่าฤชาธรรมเนียมให้โจทก์ ต่อมาจำเลยทั้งสี่ผิดสัญญา ศาลชั้นต้นออกหมายบังคับคดียึดหรืออายัดทรัพย์ของจำเลยที่ 4 จำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 4 ยื่นคำร้องว่า โจทก์และจำเลยทั้งสี่ได้ตกลงกันใหม่ ขอให้ไต่สวนและเพิกถอนหมายบังคับคดี
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ไม่มีหลักฐานในสำนวนนอกเหนือไปจากสัญญายอมซึ่งศาลพิพากษาตามยอมไปแล้ว จึงให้ยกคำร้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ 4 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ที่จำเลยที่ 4 ฎีกาว่า นายวิชัยจินะณรงค์ ไม่มีอำนาจทำการแทนห้างหุ้นส่วนโจทก์ เพราะห้างหุ้นส่วนโจทก์จดทะเบียนเลิกไปก่อนแล้ว ดังนั้นคำฟ้องและสัญญาประนีประนอมยอมความในคดีนี้จึงไม่ชอบด้วยกฎหมายก็ดี และที่ฎีกาอีกว่า เมื่อโจทก์กับจำเลยทั้งสี่ทำสัญญาประนีประนอมยอมความต่อศาลแล้ว โจทก์และจำเลยที่ 4 ได้ตกลงทำสัญญาประนีประนอมยอมความเกี่ยวกับการบังคับคดีกันใหม่อีกก็ดีนั้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าฎีกาของจำเลยที่ 4 ทั้งสองประเด็นดังกล่าว จำเลยที่ 4 เพียงแต่กล่าวอ้างขึ้นมาลอย ๆ เท่านั้น จากหลักฐานในสำนวนปรากฏว่าห้างหุ้นส่วนโจทก์จดทะเบียนเลิกเมื่อวันที่ 14 มกราคม 2517 และยังไม่ได้จดทะเบียนเสร็จการชำระบัญชีโดยนายวิชัย จินะณรงค์ เป็นผู้ชำระบัญชี ตามสำเนาหนังสือรับรองของสำนักงานทะเบียนหุ้นส่วนบริษัทกรุงเทพมหานคร ซึ่งโจทก์เสนอศาลไว้ในสำนวนแล้ว เป็นการจดทะเบียนเลิกภายหลังจากที่ได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความกับจำเลยแล้ว และโจทก์ก็ปฏิเสธว่าโจทก์มิได้ตกลงใด ๆ กับจำเลยที่ 4 อีกนอกเหนือไปจากสัญญาประนีประนอมยอมความที่ทำไว้ต่อหน้าศาล ข้ออ้างของจำเลยที่ 4 ที่ว่ามีข้อตกลงเกี่ยวกับการบังคับคดีใหม่กับโจทก์ เป็นการกระทำนอกศาลเมื่อโจทก์ปฏิเสธ จำเลยที่ 4 จึงยกมาเป็นเหตุไม่ให้ศาลดำเนินการบังคับคดีต่อไปหาได้ไม่ ดังนั้นแม้จะทำการไต่สวนคำร้องจำเลยที่ 4 ไป ก็ไม่ทำให้ศาลมีคำสั่งตามที่จำเลยที่ 4 ร้องขอได้ ที่ศาลล่างทั้งสองสั่งยกคำร้องของจำเลยที่ 4 โดยไม่ทำการไต่สวนเสียก่อนจึงเป็นคำสั่งที่ชอบ"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
