คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยเปนนักโทษเนรเทศให้อยู่ในเขตร์ที่อันมีกำหนด ยังไม้พ้นโทษ มากระทำผิดฐานลักทรัพย์ขึ้นอีก โจทย์ขอให้เพิ่มโทษตามมาตรา ๗๒ ศาลล่างทั้ง ๒ วินิจฉัยว่าจะเพิ่มโทษจำเลยไม่ได้ โจทย์ฎีกาว่าจำเลยพ้นโทษจำคุกแล้วส่วนโทษเนรเทศหาได้กักขังจำจองไม่ ควรเพิ่มโทษได้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ผู้ใดต้องคำพิพากษาให้จำคุกก็ดีฤาอยู่ในเขตร์ที่อันมีกำหนดก็ดี ก็นับว่าผู้นั้นถูกลงโทษตามกฎหมายอาญามาตรา ๑๒ แลตามมาตรา ๗๒ บัญญัติว่า เมื่อมันพ้นโทษไปแล้วไปกระทำผิดขึ้นอีก ท่านว่ามันไม่เข็ดหลาย จึงให้เพิ่มโทษ แต่เรื่องนี้จำเลยทำผิดในระหว่างต้องโทษให้อยู่ในเขตร์ที่อันมีกำหนด ยังหาพ้นโทษไม่ เพราะฉนั้นจะเพิ่มโทษจำเลยไม่ได้ ดังมีคำพิพากษาฎีกาที่ ๑๘๓/๖๑ เปนบันทัดฐาน
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง แลยกฏีกาโจทย์
