คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยร่วมกันนำสินค้ากลูโคสที่ยังมิได้เสียภาษีศุลกากรเข้ามาในราชอาณาจักรให้ถูกต้องตามกฎหมาย และร่วมกันสำแดงประเภทพิกัดอัตราที่จะต้องเสียภาษีอากรอันเป็นเท็จ เป็นความไม่บริบูรณ์และเป็นความชักพาให้ผิดหลัก เพื่อหลีกเลี่ยงอากรศุลกากรอันเกี่ยวกับการนำสินค้าขาเข้าโดยเจตนาจะฉ้อค่าภาษีอากรของรัฐบาล เป็นเหตุให้เงินค่าอากรขาดไปรวมทั้งสิ้น ๒๑,๔๘๖ บาท ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. ๒๔๖๙ มาตรา ๒๗, ๙๙, ๑๐๖ ฯลฯ
จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดตามมาตรา ๒๗ ส่วนความผิดตามมาตรา ๙๙ คดีขาดอายุความแล้ว พิพากษายกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๗
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับเป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามมาตรา ๒๗ ให้ปรับจำเลยทั้งสองสำหรับความผิดครั้งหนึ่งๆ สี่เท่าราคาของซึ่งรวมค่าอากรด้วยแล้ว รวมปรับจำเลยทั้งสองเป็นเงิน ๓๙๑,๑๗๒.๖๐ บาท
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยทั้งสองฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยสั่งสินค้ากลูโคสไซรับเข้ามา ๓ ครั้ง เป็นเงิน ๕๘,๙๑๘.๙๐ บาท สินค้าดังกล่าวต้องเสียอากรในประเภทพิกัด ๑๗.๐๒ ก. แต่กลับสำแดงว่าสินค้าของตนเป็นประเภทพิกัด ๑๗.๐๒ ข. เป็นเหตุให้รัฐขาดค่าอากรไป ๒๑,๔๘๖ บาท เป็นการละเว้นไม่สำแดงประเภทพิกัดให้ตรงตามความเป็นจริงเพื่อหลีกเลี่ยงการเสียภาษีศุลกากรให้น้อยลง การกระทำของจำเลยเข้าลักษณะหลีกเลี่ยงการเสียภาษีอากร หรือหลีกเลี่ยงบทกฎหมายและข้อจำกัดใดๆ อันเกี่ยวแก่การนำของเข้าโดยเจตนาจะฉ้อค่าภาษีของรัฐบาลตามความในมาตรา ๒๗ การกระทำอันเป็นความผิดตามความในมาตรา ๒๗ นั้น มีหลายประการด้วยกัน หาใช่จำกัดเฉพาะการนำหรือพาของที่ยังมิได้เสียภาษีหรือยังมิได้ผ่านศุลกากรโดยถูกต้องไม่
ส่วนค่าปรับตามมาตรา ๒๗ นั้น กฎหมายกำหนดให้ปรับเป็นจำนวนสี่เท่าราคาของซึ่งได้รวมค่าอากรด้วยแล้ว ค่าอากรในที่นี้หมายถึงค่าอากรตามอัตราที่จำเลยจะต้องชำระโดยไม่คำนึงว่าจำเลยได้ชำระค่าอากรไว้แล้วเพียงใดหรือไม่ หาใช่จำเลยชำระค่าอากรไปแล้วเท่าใดให้นำไปหักออกจากค่าอากรเสียก่อน เหลือค่าอากรที่ยังไม่ได้ชำระเท่าใดจึงคำนวณค่าปรับสี่เท่าของราคาของซึ่งรวมค่าอากรด้วยไม่
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
