เนื้อความคำพิพากษา
โจทก์ ฟ้อง ขอให้ ลงโทษ ตาม พระราชบัญญัติ ควบคุม อาคาร พ.ศ. 2522มาตรา 32, 44, 65, 67 70, 72 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 91พระราชบัญญัติ แก้ไข เพิ่มเติม ประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2526มาตรา 4 พระราชบัญญัติ ควบคุม อาคาร (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2535มาตรา 9, 11, 22, 24, 25จำเลย ทั้ง สอง ให้การรับสารภาพศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย ทั้ง สอง มี ความผิด ตาม พระราชบัญญัติควบคุม อาคาร พ.ศ. 2522 มาตรา 32, 44, 65, 67, 70, 72ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 91 พระราชบัญญัติ แก้ไข เพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2526 มาตรา 4 พระราชบัญญัติควบคุม อาคาร (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2535 มาตรา 9, 11, 22, 24, 25ลงโทษ บทหนัก ตาม มาตรา 67 ประกอบ มาตรา 70 โดย ให้
จำเลย ที่ 1 ใน ฐานะนิติบุคคล ปรับ 60,000 บาท จำเลย ที่ 2 ปรับ 30,000 บาท จำเลย ทั้ง สองให้การรับสารภาพ เป็น ประโยชน์ แก่ การ พิจารณา นับ เป็นเหตุ บรรเทา โทษตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 เห็นสมควร ลดโทษ ให้ กึ่งหนึ่งคง ปรับ จำเลย ที่ 1 จำนวน 30,000 บาท จำเลย ที่ 2 จำนวน 15,000 บาทไม่ชำระ ค่าปรับ ให้ จัดการ ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30โจทก์ อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษาแก้ เป็น ว่า จำเลย ทั้ง สอง มี ความผิด ตามพระราชบัญญัติ ควบคุม อาคาร พ.ศ. 2522 มาตรา 32 วรรคสาม , 44, 65,67, 70, 72 เรียง กระทง ลงโทษ ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91ความผิด กระทง แรก มาตรา 32 วรรคสาม , 65 วรรคสอง , 70 ปรับ คน ละ40,000 บาท และ
ปรับ ตาม มาตรา 65 วรรคสอง , 70 อีก วัน ละ 400 บาทรวม 93 วัน เป็น เงิน คน ละ 37,200 บาท ความผิด กระทง หลัง ตามมาตรา 44, 67 วรรคแรก , 70 ปรับ คน ละ 60,000 บาท และ ปรับ ตามมาตรา 67 วรรคสอง , 70 อีก วัน ละ 600 บาท รวม 47 วัน เป็น เงินคน ละ 28,200 บาท รวม ปรับ คน ละ 165,400 บาท ลดโทษ ให้ กึ่งหนึ่ง ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 แล้ว คง ปรับ คน ละ 82,700 บาท นอกจากที่ แก้ ให้ เป็น ไป ตาม คำพิพากษา ศาลชั้นต้นจำเลย ทั้ง สอง ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "มี ปัญหา ตาม ฎีกา ของ จำเลย ทั้ง สอง ว่าการกระทำ ของ จำเลย ทั้ง สอง ตาม ฟ้อง เป็น การกระทำ ความผิด กรรมเดียวหรือ สอง กรรม เห็นว่า การ ที่ จำเลย ทั้ง สอง ใช้
อาคาร เป็น สำนักงานเพื่อ กิจการ พาณิชยกรรม โดย ฝ่าฝืน ต่อ พระราชบัญญัติ ควบคุม อาคารพ.ศ. 2522 มาตรา 32 วรรคสาม ตั้งแต่ วันที่ 24 สิงหาคม 2535ถึง วันที่ 24 พฤศจิกายน 2535 รวมเป็น ระยะเวลา 93 วัน นั้นเป็น การกระทำ ความผิด ไป กรรมหนึ่ง แล้ว เมื่อ เจ้าพนักงาน ท้องถิ่นสั่ง ให้ ระงับ การ ใช้ อาคาร ดังกล่าว ตาม มาตรา 44 จำเลย ทั้ง สอง ทราบ คำสั่งแล้ว ตั้งแต่ วันที่ 9 ตุลาคม 2535 แต่ หา ได้ ปฏิบัติ ตาม ไม่ ยัง คงฝ่าฝืน คำสั่ง ใช้ อาคาร ต่อไป อีก จน ถึง วันที่ 24 พฤศจิกายน 2535รวมเป็น ระยะเวลา 47 วัน เป็น การกระทำ ความผิด อีก กรรมหนึ่ง ต่าง ไป จากกรรม แรก แม้ ระยะเวลา การกระทำ ความผิด ทั้ง สอง กรรม จะ ซ้อน กัน ใน ช่วง หลังก็ ตาม การกระทำ ของ จำเลย ทั้ง สอง ตาม ฟ้อง จึง เป็น การกระทำ ความผิดสอง กรรม ศาลอุทธรณ์ พิพากษา ชอบแล้ว ฎีกา ของ จำเลย ทั้ง สอง ฟังไม่ขึ้น "
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
