คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเผาฟืนในเตาเพื่อเคี่ยวนมสดให้เป็นนมข้น เตามีปล่องทลุข้างฝาแล้วไปทลุหลังคาห้องแถว แต่ปล่องหักคงเหลือเพียงใต้หลังคา มีลักษณะน่ากลัวอันตรายแก่คนและห้องแถว และได้เกิดอันตรายแก่ห้องแถว โดยเปลวไฟ ถูกไฟออกไปตามปล่องไหม้หลังคาห้องแถวคิดเป็นเงิน ๒๐ บาท ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๑๘๖,๑๘๗ จำเลยรับสารภาพว่า ได้ทำให้เพลิงไหม้จริงด้วย ความประมาทเลินเล่อ ศาลชั้นต้นลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๑๘๗,๕๙
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยยังไม่เข้าลักษณะอันน่ากลัวจะเป็นอันตรายแก่คนหรือทรัพย์สินของผู้อื่น เพราะไม้ชายคาอยู่ใต้สังกะสี ฝาที่อยู่ใกล้เตาไฟก็ทำด้วยสังกะสี จำเลยมีผิดเพียงฐานประมาทตาม ก.ม.อาญา ม.๒๐๑ แต่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานจุดเผาทรัพย์อันมีลักษณะน่ากลัวอันตรายโจทก์ไม่ได้กล่าวถึงการประมาทและไม่ได้อ้างกฎหมายเรื่องการประมาท ฉะนั้นแม้ได้ความว่า จำเลยกระทำโดยประมาทก็ลงโทษจำเลยไม่ได้ ตาม ป.วิธีพิจารณาความอาญา ม.๑๔๒ และฎีกาที่ ๕๗๔/๒๔๘๓
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
