คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ศาลเดิมลงโทษจำเลยตาม ม.๒๕๐ ๖๐-๕๙ ให้จำคุกจำเลย ๑๒ ปี ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๕๖ ข้อ ๘ แล ม.๕๙ ให้จำคุก ๒ ปี คู่ความจะฎีกาได้หรือไม่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าฎีกาได้ เพราะศาลอุทธรณ์แก้ไขศาลล่างมาก แลทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยเมาสุราเดินโซเซถือมีพ ๑ เล่ม จะประจวบกับเวลาที่ ป.พูดว่ากระบือของ ป.จะไปขวิดกับกระบือของ ก.จำเลยเข้าใจผิดคิดว่า ก.ป.ด่าจำเลย ๆ เอามีดฟันกระบือของ ก. ๑ ที ก.ร้องว่าฟันกระบือทำไม จำเลยตรงเข้าเอามือกดคอ ก.แล้วเอามีดฟัน ก.ถูกศีร์ษะ ๑ แผล ท้ายทอย ๑ แผล แลที่บ่าซ้าย ๑ แผล ก.ต้องรักษาตัวอยู่ ๒๐ วัน แลปรากฎว่าคอแลแขนพิการไปตลอดชีวิตดังนี้ ตามลักษณบาดแผลแสดงให้เห็นเจตนาของจำเลยจะฆ่าให้ตายการที่จำเลยอ้างว่าเมาสุราจนครองสติไม่อยู่นั้น ไม่เปนข้อแก้ตัวตามกฎหมาย จึงตัดสินแก้ศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๔๙-๖๐-๕๙ ให้จำคุก ๘ ปี(หริศ-วิชัย-นล)
