คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยสมคบกันปลอมหนังสือและฉ้อโกง ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๒๓ , ๓๐๔ จำเลยปฏิเสธ ศาลแขวงสืบพยานไปบ้างแล้ว มีคำสั่งว่าน่าจะเป็นคดีเกินอำนาจศาลแขวงสอบถามคู่ความแล้วสั่งงดสืบพยาน แล้วพิพากษาว่าเป็นคดีมีอัตรโทษเกินอำนาจศาลแขวง ให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์ ภายหลังจำเลยที่ ๒-๓ ถอนอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลแขวง ให้ศาลแขวงพิจารณาต่อไป แล้วพิพากษาใหม่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๒๓,๓๐๔ ซึ่งเป็นคดีมีอัตราโทษอย่างสูงจำคุกไม่เกิน ๓ ปี และปรับไม่เกิน ๒,๐๐๐ บาท ศาลแขวงมีอำนาจที่จะพิจารณาได้ตามพระธรรมนูญศาลยุตติธรรมมาตรา ๒๒(๒) แม้ศาลจะเห็นว่า หนังสือที่ปลอมเป็นหนังสือสำคัญในราชการ อันจะเป็นความผิดตามมาตรา ๒๒๔,๒๒๕ ซึ่งมีอัตราโทษจำคุกเกินกว่า ๓ ปีก็ดี ก็เป็นบทนอกฟ้องนอกความประสงค์ของโจทก์ ซึ่งศาลจะไม่พิพากษาถึงข้อนั้น จึงอยู่ในอำนาจของศาลแขวงที่จะพิจารณาพิพากษาต่อไป
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
