คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 318
จำเลยให้การรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาและพิพากษาใหม่ตามรูปคดี
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
มีปัญหาต้องวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยว่า ฟ้องโจทก์ครบองค์ประกอบความผิดในข้อสาระสำคัญหรือไม่ โดยจำเลยฎีกาว่า องค์ประกอบความผิดฐานพรากผู้เยาว์ไปเสียจากบิดามารดา ผู้ปกครองหรือผู้ดูแลเพื่อการอนาจารที่ว่า ผู้เยาว์ไม่เต็มใจไปด้วยถือเป็นองค์ประกอบในข้อสาระสำคัญนั้น เห็นว่า คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยกับพวกโดยไม่มีเหตุอันสมควรร่วมกันพราก นางสาวนวพร อายุ 16 ปีเศษ (เกิดวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2532) ไปเสียจากนางสุนัน ซึ่งเป็นมารดา ผู้ปกครอง ผู้ดูแลเพื่อการอนาจาร ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 318 แม้โจทก์ไม่ได้บรรยายในฟ้องว่าผู้เยาว์เต็มใจหรือไม่ก็ตาม ก็ถือได้ว่าฟ้องของโจทก์พอเข้าใจได้แล้วว่าโจทก์ประสงค์จะให้ลงโทษจำเลยฐานพรากผู้เยาว์ไปเสียจากบิดามารดา
ผู้ปกครองหรือผู้ดูแลเพื่อการอนาจาร เพราะการพรากผู้เยาว์ไปเพื่อการอนาจารไม่ว่าผู้เยาว์เต็มใจไปด้วยหรือไม่ก็เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา ดังนี้ ฟ้องโจทก์ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 (5) แล้ว ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
