คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยเป็นพลทหารเรือลาไปบ้าน เมื่อพ้นกำหนดลาแล้วก็หาได้กลับมารับราชการทหารอีกไม่ กลับไปกระทำผิดฐานปล้นทรัพย์ขึ้นดังนี้ มีปัญหาว่าจะเพิ่มโทษจำเลยตามกฎหมายอาชญาทหาร ม.๕๑ ได้หรือไม่. ศาลเดิมเห็นว่าจำเลยไม่ใช่ทหารประจำการไม่ควรให้เพิ่มโทษ ศาลอุทธรณ์ให้เพิ่มโทษจำเลยตามฎีกาที่ ๓๗๓/๒๔๗๑ แล ๔๙๑/๒๔๗๑
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามพฤตติการณ์ของจำเลยถือว่าจำเลยหนีราชการตามกฎหมายอาชญาทหาร ม.๔๕ เพราะฉะนั้นจำเลยไม่ใช่ทหารประจำการตาม ม.๔๓ อนุมาตรา ๑ แห่งพระธรรมฯูญทหารเรือ ร.ศ.๑๒๗ จำเลยจึงไม่ใช่ทหารตามบทวิเคราะห์ศัพท์ใน ม.๔ จึงจะเพิ่มโทษจำเลยตาม ม.๕๐ ไม่ได้ ส่วนฎีกา ๒ เรื่อง ที่ศาลอุทธรณ์อ้างมาเป็นเรื่องทหารบกทำผิด ไม่เป็นบันทัดฐานแก่คดีนี้
