คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ ฟ้อง ขอให้ ลงโทษ ตาม พระราชบัญญัติ ว่าด้วย ความผิด อัน เกิดจากการ ใช้ เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3ศาลชั้นต้น ไต่สวน มูลฟ้อง แล้ว เห็นว่า คดี มีมูล ให้ ประทับ ฟ้องจำเลย ให้การ ปฏิเสธศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม พระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2534 มาตรา 4 จำคุก 1 ปีจำเลย อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ ภาค 2 พิพากษายืนจำเลย ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "มี ปัญหา วินิจฉัย ตาม ฎีกา ของ จำเลย ประการ แรกว่า คดี นี้ โจทก์ ฟ้อง ขอให้ ลงโทษ จำเลย ตาม พระราชบัญญัติ ว่าด้วย ความผิดอัน เกิดจาก การ ใช้ เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ขณะ คดี อยู่ ระหว่าง พิจารณาของ ศาลชั้นต้น มี พระราชบัญญัติ ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คพ.ศ. 2534 มาตรา 3 ยกเลิก
พระราชบัญญัติ ว่าด้วย ความผิด อัน เกิดจากการ ใช้ เช็ค พ.ศ. 2497 แต่ โจทก์ มิได้ ยื่น คำร้องขอ แก้ หรือ เพิ่มเติมฟ้อง ขอให้ ลงโทษ จำเลย ตาม พระราชบัญญัติ ว่าด้วย ความผิด อัน เกิดจากการ ใช้ เช็ค พ.ศ. 2534 มาตรา 4 การ ที่ ศาลล่าง ทั้ง สอง พิพากษา ว่าจำเลย มี ความผิด ตาม พระราชบัญญัติ ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คพ.ศ. 2534 มาตรา 4 จึง เกินคำขอ ไม่ชอบ นั้น เห็นว่า แม้ ตามพระราชบัญญัติ ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2534มาตรา 3 ให้ยก เลิก พระราชบัญญัติ ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คพ.ศ. 2497 แต่ ตาม มาตรา 10 แห่ง พระราชบัญญัติ ดังกล่าว บัญญัติ ว่า"สำหรับ บรรดา ความผิด ตาม พระราชบัญญัติ ว่าด้วย
ความผิด อัน เกิดจากการ ใช้ เช็ค พ.ศ. 2497 ซึ่ง แก้ไข เพิ่มเติม โดย ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 196 ลงวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2515 ซึ่ง อยู่ ใน ระหว่าง พิจารณาของ ศาล ใด ก่อน วันที่ พระราชบัญญัติ นี้ ใช้ บังคับ ให้ ศาล นั้น ดำเนินการพิจารณา พิพากษา ต่อไป ได้ " เมื่อ บรรดา ความผิด ตาม พระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 ซึ่ง อยู่ ใน
ระหว่างพิจารณา ของ ศาล ใด ก่อน วันที่ พระราชบัญญัติ ว่าด้วย ความผิด อัน เกิดจาก การ ใช้ เช็ค พ.ศ. 2534 ใช้ บังคับ ศาล นั้น ย่อม ดำเนินการ พิจารณาพิพากษา ต่อไป ได้ ความผิด ตาม พระราชบัญญัติ ว่าด้วย ความผิด อัน เกิดจาก การ ใช้ เช็ค พ.ศ. 2497 ซึ่ง อยู่ ใน ระหว่าง พิจารณา ของ ศาล ก่อน วันที่พระราชบัญญัติ ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2534ใช้ บังคับ จึง ไม่ ถูก ยกเลิก ตาม มาตรา 10 แห่ง พระราชบัญญัติ ดังกล่าวกรณี จึง มิใช่ บทบัญญัติ ของ กฎหมาย ที่ บัญญัติ ภายหลัง การกระทำ นั้นไม่เป็น ความผิด ต่อไป อัน จะ ถือว่า กฎหมาย ที่ บัญญัติ ภายหลัง ยกเลิกความผิด ตาม กฎหมาย ที่ ใช้ ใน ขณะ กระทำผิด ตาม
ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 2 วรรคสอง แต่ เป็น เรื่อง กฎหมาย ที่ ใช้ ใน ขณะ กระทำผิด แตกต่างกับ กฎหมาย ที่ ใช้ ใน ภายหลัง การกระทำ ผิด ซึ่ง มี อัตราโทษ เบากว่า กฎหมายที่ ใช้ ใน ขณะ กระทำ ความผิด และ เป็น คุณ แก่ จำเลย จึง ต้อง ใช้ กฎหมายที่ ใช้ ใน ภายหลัง การกระทำ ผิด กับ จำเลย ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3ศาลล่าง ทั้ง สอง พิพากษา ต้อง กัน มา นั้น ชอบแล้ว ฎีกา จำเลย ข้อ นี้ฟังไม่ขึ้น "
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
