คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ทั้งสามสำนวนฟ้องว่า จำเลยได้ตกลงทำสัญญาประนีประนอมยอมความกับโจทก์ว่าจะนำเงินค่าข้าวเปลือกมาชำระให้แก่โจทก์ทั้งสามภายในวันที่ 28 มีนาคม 2526 เมื่อถึงกำหนดจำเลยไม่ชำระเงินดังกล่าวแก่โจทก์ทั้งสาม ขอให้จำเลยชำระเงินแก่โจทก์ทั้งสามพร้อมด้วยดอกเบี้ย
จำเลยทั้งสามสำนวนให้การว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเพราะไม่มีมูลหนี้ต่อกัน เอกสารท้ายฟ้องไม่ใช่สัญญาประนีประนอมยอมความจำเลยไม่เคยทำสัญญาประนีประนอมยอมความกับโจทก์ ขอให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยใช้เงินแก่โจทก์ทั้งสามพร้อมด้วยดอกเบี้ย
จำเลยทั้งสามสำนวนอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ทั้งสามสำนวนฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า ปัญหาว่ารายงานประจำวันเกี่ยวกับคดีเอกสารหมาย จ.1 ซึ่งมีข้อความว่าโจทก์ทั้งสามพร้อมด้วยจำเลยไปแจ้งว่าเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2526 นายสว่างอินสถิตย์ ได้นำเงินจำนวน 80,606 บาทมาไว้กับจำเลยเพื่อที่ให้มาจ่ายแก่โจทก์ที่ 1 จำนวน 59,866 บาท โจทก์ที่ 2 จำนวน 11,205บาท และโจทก์ที่ 3 จำนวน 9,535 บาท จำเลยได้เก็บรักษาไว้แล้วและได้พากันมาพบพนักงานสอบสวนเพื่อแจ้งความไว้เป็นหลักฐานว่าในวันที่ 28 มีนาคม 2526 จำเลยจะมาจัดการเคลียเงินทั้งหมดให้แก่โจทก์ทั้งสามนั้น เป็นสัญญาประนีประนอมยอมความหรือไม่ เห็นว่า เอกสารดังกล่าวไม่มีข้อความในทำนองว่า มีข้อตกลงเพื่อระงับข้อพิพาทที่มีอยู่แล้วหรือที่จะมีขึ้นภายหลัง
ทั้งไม่ปรากฏมูลหนี้ใดๆ ที่จำเลยจะต้องรับผิดต่อโจทก์ เอกสารหมาย จ.1จึงไม่เป็นสัญญาประนีประนอมยอมความข้อความตามเอกสารดังกล่าวเป็นเรื่องจำเลยรับฝากเงินจากนายสว่างเพื่อนำไปชำระให้แก่โจทก์ทั้งสาม จำเลยรับเงินไว้ในฐานะตัวแทนของนายสว่าง จำเลยไม่มีนิติสัมพันธ์กับโจทก์และไม่ได้เป็นลูกหนี้โจทก์ การที่จำเลยไปตกลงว่าจะชำระเงินให้โจทก์ในวันใด เป็นการตกลงกำหนดวันชำระเงิน เป็นการกระทำตามหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายในฐานะตัวแทน เมื่อถึงวันนัดจำเลยไม่ชำระเงิน โจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้ต่อตัวการอย่างไร ก็คงเป็นเจ้าหนี้อยู่เช่นเดิม จำเลยไม่ต้องรับผิดเป็นส่วนตัวกรณีดังกล่าวโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยเป็นส่วนตัว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
