คำฟ้องและคำให้การ
โจทย์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ ๑๘ กันยายน พ.ศ.๒๔๖๑ เวลากลางวัน จำเลยสมคบกันลักเล่นกำถั่วพนันเอาเงินกัน ที่บ้านนายหรี่ ตำบลย่านซื่อ วันที่ ๒๙ กันยายน พ.ศ.๒๔๖๑ เจ้าพนักงานจับเบี้ยจั่น ๑๑๙ เบี้ยได้ที่ใต้ถุณเรือนนายเรือนขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติอากรการพนัน ร.ศ.๑๒๐ มาตรา ๑๐-๑๑ ขอให้จำเลยใช้เงินค่ารางวัลแก่ผู้นำจับ ๕๕๐ บาทด้วย ฯ
จำเลยทั้งหมดให้การปฏิเสธว่าไม่ได้กระทำผิดดังข้อหา ฯ ศาลจังหวัดนครนายกพิจารณาคดีแล้วฟังว่า นายหรี่เปนเจ้าสำนัก นายเรือนเปนเจ้ามือกำถั่ว นายเหมือนเปนหัวเบี้ย นางฟูเปนคนแทง จำเลยนอกจากนี้ไม่ได้ความว่ากระทำผิดด้วย จึงพิพากษาวางบทพระราชบัญญัติอากรการพนันมาตรา ๑๑ ให้จำคุกนายหรี่ นายเรือน นายเหมือน คนละ ๒ เดือน ปรับเปนเงินพินัยคนละ ๔๐๐ บาท ให้เสียค่ารางวัลแก่ผู้นำจับคนละ ๕๐ บาท ให้ปรับนายฟู ๒๐๐ บาทกับให้เสียเงินค่ารางวัลแก่ผู้นำจับอีก ๒๐ บาท จำเลยนอกจากนี้ให้ปล่อยตัวไป ฯ โจทย์กับจำเลยที่ต้องโทษอุทธรณ์ ฯ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษเห็นว่าพยานโจทย์เบิกความไม่แน่นอน ไม่ควรฟังว่าจำเลยได้กระทำผิดดังข้อหาจึงพิพากษากลับคำพิพากษาเดิม ให้ยกฟ้องโจทย์ปล่อยจำเลยไป ฯ โจทย์ทูลเกล้า ฯ ถวายฎีกาว่าควรฟังคำพยานโจทย์ว่าจำเลยได้กระทำผิดดังข้อหา ฯ กรรมการศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนเรื่องนี้แล้ว ได้ความว่าก่อนเวลาเจ้าพนักงานจะไปจับพวกจำเลย เจ้าพนักงานเรียกพยานมาถามก่อนว่าเห็นผู้ใดลักเล่นกำถั่วบ้าง ถ้าได้ความจริงเจ้าพนักงานจะให้พยานเข้ารับราชการบ้าง จะให้เงินค่ารางวัลแก่พยานบ้าง จึงได้ความจากพยานว่าเห็นพวกจำเลยเล่นกำถั่วพนัน ในวันที่ ๑๘ กันยายน พ.ศ.๒๔๖๑ ต่อมาเจ้าพนักงานไปจับจำเลย หาได้พบจำเลยเล่นการพนันไม่ ได้แต่เบี้ยจั่น ๑๑๙ เบี้ยใต้ถุนเรือนนายเรือน ข้อที่พยาเห็นจำเลยเล่นกำถั่วนั้น ตามคำพยานไม่แน่นอนศาลเดิมก็ได้ปล่อยตัวจำเลยบางคนไปแล้ว ทั้งจับเครื่องมือเล่นการพนันไม่ได้ที่จำเลย ไม่มีหลักฐานควรฟังว่าจำเลยได้กระทำผิดดังข้อหา
ศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษพิพากษายกฟ้องโจทย์ปล่อยจำเลยไปนั้นชอบแล้ว ให้ยกฎีกาของโจทย์เสีย ฯ วันที่ ๒๘ กรกฎาคม พระพุทธศักราช ๒๔๖๓
