เนื้อความคำพิพากษา
คดี ๒ สำนวนนี้โจทย์จำเลยต่างฟ้องแย้งกล่าวหาซึ่งกันแลกัน ฟังได้ว่าโจทย์ได้กู้เงินของจำเลยไป ๒๐๐ บาท แลได้ส่งดอกเบี้ยมา ๑ ปีกับ ๖ เดือน ภายหลังโจทย์ได้มอบที่สวนรายพิภาษให้จำเลยเก็บกินต่างดอกเบี้ยเพื่อเปนประกันเงินกู้รายนี้ บัดนี้โจทย์มีความประสงค์จะใช้เงินที่กู้ให้กับจำเลยจึงขอเรียกที่สวนคืน แลใช้เงินที่กู้ ๒๐๐ บาทให้ฝ่ายจำเลยไม่ยอมกลับฟ้องแย้งว่า ดอกเบี้ยยังค้างอยู่โจทย์อีก ๑๕๕ บาท ขอให้ศาลบังคับให้โจทย์ใช้แต่ทางพิจารณาไม่ได้ความตามที่จำเลยกล่าว กับทั้งที่สวนรายพิภาษจำเลยก็ปกครองไม่ถึง ๙ ปี ๑๐ ปี ฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ให้โจทย์ชะนะคือ ให้โจทย์ส่งเงินกู้ ๒๐๐ บาทให้จำเลยแลให้จำเลยคืนสวนรายพิภาษให้โจทย์ ส่วนสำนวนที่จำเลยฟ้องแย้งนั้นให้ยกเสีย
