คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยสมคบกันฆ่านายเพ็ชรตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙, ๖๓. จำเลยที่ ๑ ภาคเสธว่า กระทำไปโดยบรรดาลโทษ จำเลยที่ ๒ ปฏิเสธอ้างฐานที่อยู่
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้ง ๒ ผิดตามฟ้องให้จำคุกคนละ ๑๕ ปี จำเลยที่ ๑ รับสารภาพ ลดโทษศให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุกจำ เลยที่ ๑, ๗ ปี ๖ เดือน
จำเลยทั้งสองอุทธรณ์,
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า คดีไม่พอฟังว่าจำเลยที่ ๒ สมคบด้วย จึงให้ปล่อยจำเลยที่ ๒ ส่วนเฉพาะจำเลยที่ ๑ คงพิพากษา ยืน.
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๒. ศาลฎีกาฟังว่า จำเลยที่ ๑ ได้ทำร้ายผู้ตายตายจริง แต่เป็นการกระทำในฐานะป้องกันเกินสมควรแก่เหตุ ส่วนจำเลยที่ ๒ ได้เข้าช่วยจำเลยที่ ๑ ทำร้ายผู้ตายด้วย จึงต้องมีผิดด้วย
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาแก้ว่า จำเลยทั้ง ๒ ผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙ - ๕๓ ให้จำคุกจำเลยทั้ง ๒ คนละ ๓ ปี ตามลักษณะคดี.
