คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยฝากที่ดินและห้องแถวไว้กับโจทก์ บัดนี้เกินกำหนดไถ่คืนแล้วจำเลยกลับปลูกห้องลงในที่แปลงนี้อีก จึงขอให้ศาลพิพากษาให้ที่ดินเป็นสิทธิแก่โจทก์และให้จำเลยรื้อห้องที่ปลูกนั้นไป ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพะยานโจทก์จำเลยแล้ววินิจฉัยว่าจำเลยจะสืบพะยานไม่ได้ขายฝากไม่ได้ เพราะเป็นการสืบแก้ไขเอกสารต้องถือว่าจำเลยได้ขายฝากที่พิพาทให้โจทก์แล้ว เมื่อไม่ไถ่คืนในกำหนดที่ตกเป็นสิทธิแก่โจทก์ จึงพิพากษาให้โจทก์ชนะคดี
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ย้อนสำนวนให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาใหม่ตามรูปความ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฏีกาตัดสินว่าหนังสือสัญญาขายฝากไม่ปรากฏชัดว่าจำเลยได้ขายที่ทั้งผืนหรือขายแต่เพียงที่ๆ ปลูกห้องแถว ๑๐ ห้องจึงต้องพิจารณาสืบพะยานให้ได้ความแน่ชัด ทั้งตามข้อต่อสู้ของจำเลยก็ว่าเนื้อที่นอกห้องแถว ๑๐ ห้องนี้เป็นของบิดามารดา และมารดาก้ทำพินัยกรรม์แบ่งให้บุตรหลานเป็นส่วนๆ ที่ๆ จำเลยปลูกห้องภายหลังก็เป็นส่วนที่จำเลยได้รับตามพินับกรรม์ด้วย ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ยืนตาม
