คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้สืบเนื่องมาจากศาลจังหวัดมหาสารคามมีคำสั่งตั้งผู้ร้องเป็นผู้ปกครองผู้เยาว์ ต่อมาผู้คัดค้านยื่นคำร้องขอให้เพิกถอนผู้ร้องจากการเป็นผู้ปกครองผู้เยาว์โดยอ้างว่าศาลคดีเด็กและเยาวชนจังหวัดนครราชสีมามีคำสั่งตั้งผู้คัดค้านเป็นผู้เยาว์อยู่ก่อนแล้ว การที่ผู้ร้องยื่นคำร้องต่อศาลจังหวัดมหาสารคามขอให้ตั้งผู้ร้องเป็นผู้ปกครองผู้เยาว์อีกเป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมายผู้ร้องยื่นคำร้องแก้ว่า คำสั่งของศาลคดีเด็กและเยาวชนจังหวัดนครราชสีมาซึ่งตั้งให้ผู้คัดค้านเป็นผู้ปกครองผู้เยาว์เป็นโมฆะเพราะผู้คัดค้านแถลงต่อศาลด้วยข้อความอันเป็นเท็จว่าญาติของผู้เยาว์และผู้มีส่วนเกี่ยวข้องล้วนมีภูมิลำเนาอยู่ในเขตจังหวัดนครราชสีมา และได้ประกาศเรื่องราวคำร้องเฉพาะแต่ในเขตจังหวัดนครราชสีมา
ผู้ร้องจึงไม่ทราบและไม่มีโอกาสคัดค้าน ผู้คัดค้านทราบประกาศเรื่องราวคำร้องขอให้ตั้งผู้ร้องเป็นผู้ปกครองผู้เยาว์แล้วแต่มิได้คัดค้านศาลชั้นต้น (ศาลจังหวัดมหาสารคาม) สอบถามคู่ความแล้ว วินิจฉัยว่ากรณีที่มีเหตุผลสมควรจะตั้งผู้ปกครองหลายคนก็ได้ ยกคำร้องของผู้คัดค้านผู้คัดค้านอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ถอนผู้ร้องจากการเป็นผู้ปกครองผู้เยาว์ผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ศาลคดีเด็กและเยาวชนจังหวัดนครราชสีมามีคำสั่งตั้งผู้คัดค้านเป็นผู้ปกครองผู้เยาว์ ต่อมาผู้ร้องยื่นคำร้องต่อศาลจังหวัดมหาสารคามขอให้ตั้งผู้ร้องเป็นผู้ปกครองผู้เยาว์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลจังหวัดมหาสารคามมีคำสั่งตั้งผู้ร้องเป็นผู้ปกครองผู้เยาว์ ดังนั้นขณะที่ผู้ร้องยื่นคำร้องต่อศาลจังหวัดมหาสารคามผู้เยาว์จึงมีผู้ปกครองอยู่แล้วซึ่งศาลจะตั้งผู้ร้องเป็นผู้ปกครองผู้เยาว์อีกไม่ได้ทั้งกรณีของผู้ร้องก็มิใช่เป็นเรื่องการตั้งผู้ปกครองหลายคน เพราะขอตั้งคนละคราวกับผู้คัดค้าน คำขอของผู้ร้องจึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1590 การที่ศาลจังหวัดมหาสารคามมีคำสั่งตั้งผู้ร้องเป็นผู้ปกครองผู้เยาว์จึงเป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมาย ข้อที่ผู้ร้องฎีกาว่าผู้คัดค้านยื่นคำร้องต่อศาลคดีเด็กและเยาวชนจังหวัดนครราชสีมาโดยไม่สุจริต ไม่ตรงกับความเป็นจริงเป็นเหตุให้ผู้ร้องไม่ทราบและไม่มีโอกาสคัดค้านนั้น เห็นว่าประเด็นในคดีนี้มีเพียงว่ามีเหตุที่จะเพิกถอนผู้ร้องจากการเป็นผู้ปกครองผู้เยาว์หรือไม่เท่านั้นข้อที่ผู้ร้องฎีกาดังกล่าวจึงไม่เกี่ยวกับประเด็นในคดีนี้ จึงไม่รับวินิจฉัยพิพากษายืน
