คำฟ้องและคำให้การ
คดีทั้งสองสำนวนนี้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษารวมกัน โดยเรียกโจทก์สำนวนแรกว่าโจทก์ และเรียกโจทก์สำนวนหลังว่าโจทก์ร่วมโดยโจทก์ทั้งสองฟ้องว่า เมื่อระหว่างวันที่ 20 กันยายน 2524 ถึงวันที่ 30 กันยายน 2524 เวลากลางวัน โจทก์ร่วมได้มอบหมายให้จำเลยนำตั๋วสัญญาใช้เงิน จำนวน 2,600,000 บาท ไปขายลดและนำเงินที่หักส่วนลดแล้วมามอบให้โจทก์ร่วม จำเลยขายตั๋วสัญญาใช้เงินดังกล่าวไปแล้ว ได้เบียดบังเอาเงินที่ขายได้ซึ่งอยู่ในความครอบครองของจำเลยไปเป็นของจำเลยโดยทุจริต เป็นเหตุให้โจทก์ร่วมเสียหาย โจทก์ร่วมได้ร้องทุกข์ให้ดำเนินคดีแก่จำเลยภายในอายุความแล้ว จึงขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352, 353, 90 ให้จำเลยคืนเงินที่ยักยอกไปพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ร่วมด้วย
จำเลยให้การปฏิเสธว่าไม่ได้กระทำผิดตามฟ้อง โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องโจทก์ร่วมเป็นหนี้จำเลยค่ารถแทรกเตอร์และอื่นๆ หลายล้านบาท โจทก์ร่วมจึงสลักหลังโอนตั๋วสัญญาใช้เงินตามฟ้องให้แก่จำเลยเพื่อเป็นการชำระหนี้ ขอให้ยกฟ้องของโจทก์และโจทก์ร่วม
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352 วรรคแรก มาตรา 353 และมาตรา 90 ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 353 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษเท่ากัน ให้จำคุกจำเลย 1 ปี ให้จำเลยคืนหรือใช้เงินจำนวน 2,391,572.70 บาทแก่โจทก์ร่วม
จำเลยอุทธรณ์ทั้งสองสำนวน
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์และโจทก์ร่วม โจทก์และโจทก์ร่วมฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาที่ว่า โจทก์ร่วมมีอำนาจฟ้องคดีนี้หรือไม่นั้นว่าแม้พนักงานอัยการจะยื่นฟ้องจำเลยเข้ามาแล้วโจทก์ร่วมซึ่งเป็นผู้เสียหายก็มีอำนาจฟ้องจำเลยในข้อหาความผิดเดียวกันเป็นคดีใหม่ต่างหากได้ ไม่มีกฎหมายห้ามไว้ และเมื่อรวมพิจารณาคดีเข้าด้วยกันแล้วตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 162 ไม่จำเป็นต้องไต่สวนมูลฟ้อง ดังนั้น แม้คดีของโจทก์ร่วมไม่มีการไต่สวนมูลฟ้องโจทก์ร่วมก็มีอำนาจฟ้อง ข้ออ้างของจำเลยตามคำแก้ฎีกาจึงฟังไม่ขึ้น
ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงต่อไปโดยฟังว่า โจทก์ร่วมมอบตั๋วสัญญาใช้เงินให้จำเลยเพื่อชำระหนี้ดังที่จำเลยนำสืบจำเลยจึงไม่มีความผิดตามฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องชอบแล้วฎีกาโจทก์และโจทก์ร่วมฟังไม่ขึ้น
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
