คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้มอบอำนาจให้นายแสวงศักดิ์ฟ้องคดีนี้ โดยโจทก์เช่าที่ดินโฉนดที่ ๕๗๔๕ จากสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ซึ่งจำเลยเคยเช่าอยู่ก่อนบางส่วน แต่สำนักงานทรัพย์สินฯ ได้บอกเลิกสัญญาเช่ากับจำเลยแล้ว ขอให้ขับไล่จำเลย โจทก์ได้ขอให้ศาลหมายเรียกสำนักงานทรัพย์สินฯ เข้ามาเป็นโจทก์ร่วมศาลชั้นต้นอนุญาต
จำเลยให้การต่อสู้คดีว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง เพราะใบมอบอำนาจไม่ชอบและเป็นใบมอบอำนาจทั่วไป คดีเป็นฟ้องซ้อนกับคดีหมายเลขดำที่ ๙๘๗๖/๒๕๒๐ คดีแดงที่ ๒๕๐/๒๕๑๑ สัญญาเช่าของโจทก์ขัดต่อกฎหมาย และขัดต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชน สำนักงานทรัพย์สิน ไม่เคยบอกเลิกสัญญาเช่า สำนักงานทรัพย์สินฯ สมคบกับโจทก์ฟ้องจำเลยขัดวัตถุประสงค์ของสำนักงานทรัพย์สินฯ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยรื้อถอนอาคารเลขที่ ๔ และ ๖ ออกจากที่ดินโฉนดที่ ๕๗๔๕
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาในข้อกฎหมายรวม ๕ ข้อ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยข้อ ๑, ๓, ๔ และ ๕ เพราะจำเลยมิได้ให้การต่อสู้ตั้งเป็นประเด็นไว้ คงวินิจฉัยเพราะฎีกาข้อ ๒ ว่า สำหรับฎีกาข้อ ๒ ที่ว่าใบมอบอำนาจหมาย จ.๑๐ เป็นใบมอบอำนาจทั่วไปตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๘๐๑ หรือไม่นั้น ปรากฏในเอกสารดังกล่าวว่าบริษัทโจทก์ได้มอบอำนาจให้นายแสวงศักดิ์มีอำนาจแต่งตั้งทนายความดำเนินคดีขับไล่ทางศาลต่อผู้อาศัยผู้เช่าเดิมและผู้ครอบครองที่ดินโฉนดที่ ๕๗๔๕ แขวงคลองเตย เขตพระโขนง กรุงเทพมหานคร ซึ่งบริษัทโจทก์ได้เช่ามาจากสำนักงานทรัพย์สินระหว่างพระมหากษัตริย์ ให้มีอำนาจถอนฟ้องทำสัญญาประนีประนอมยอมความสละสิทธิ ใช้สิทธิในการอุทธรณ์ฎีกาหรือขอให้พิจารณาคดีใหม่ และให้มีอำนาจรับเงินเนื่องในการนี้คืนจากศาลได้ด้วย
เห็นได้ว่าหนังสือมอบอำนาจฉบับนี้เป็นหนังสือที่บริษัทโจทก์มอบอำนาจให้นายแสวงศักดิ์แต่งทนายความฟองขับไล่บรรดาผู้อาศัย ผู้เช่าเดิมและผู้ครอบครองที่ดินโฉนดที่ ๕๗๔๕ แขวงคลองเตย ซึ่งบริษัทโจทก์เช่ามาจากสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ เมื่อจำเลยเป็นผู้หนึ่งซึ่งเช่าและครอบครองส่วนหนึ่งของที่ดินโฉนดนี้อยู่ นายแสวงศักดิ์ย่อมมีอำนาจตามใบมอบอำนาจดังกล่าวที่จะลงชื่อในใบแต่งทนายความในนามบริษัทโจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยได้ การที่ปรากฏในใบมอบอำนาจนั้นว่าได้มีการมอบอำนาจอื่นๆ อีกหลายอย่างและปิดอากรแสตมป์มา ๑๐ บาท ไม่ทำให้การมอบอำนาจที่บริษัทโจทก์มอบให้ไว้ดังกล่าวมาในตอนต้นเสียไป การดำเนินกระบวนพิจารณาที่นายแสวงศักดิ์ทำไปในคดีนี้ในนามบริษัทโจทก์จึงถูกต้องสมบูรณ์ตามกฎหมายทุกประการ หาต้องห้ามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๘๐๑ (๔) ดังที่จำเลยฎีกามาไม่
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
