คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจบุกรุกเข้าไปในบ้านของนางลำยองผู้เสียหายและได้กระทำอนาจารผู้เสียหาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๑,๒๗๘,๓๖๔,๓๖๕ ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ ๑๑ พ.ศ. ๒๕๑๔ ข้อ ๒,๙
จำเลยให้การปฏิเสธ ในระหว่างพิจารณาของศาลชั้นต้น นางลำยองผู้เสียหายได้ยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกฟ้องคำร้องของผู้เสียหาย ผู้เสียหายอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ อนุญาตให้ผู้เสียหายเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการได้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปรากฏว่าผู้เสียหายได้ยื่นฟ้องจำเลยในความผิดฐานบุกรุก และกระทำอนาจารเมื่อวันที่ ๑๑ มกราคม ๒๕๒๒ ตามคดีอาญาหมายเลขดำที่ ๓๗/๒๕๒๒ ของศาลจังหวัดชัยภูมิ รุ่งขึ้นวันที่ ๑๒ มกราคม ๒๕๒๒ พนักงานอัยการจังหวัดชัยภูมิได้ฟ้องจำเลยด้วยเรื่องเดียวกันนั้นเข้ามาใหม่เป็นคดีนี้ ต่อมาวันที่ ๑๕ มกราคม ๒๕๒๒ ผู้เสียหายได้ถอนฟ้องคดีที่ผู้เสียหายได้ฟ้องไว้ และในวันนั้นเองผู้เสียหายได้ยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ในคดีนี้ จึงเห็นได้ว่าการที่ผู้เสียหายถอนฟ้องดังกล่าวก็เพื่อจะขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ในคดีที่พนักงานอัยการได้ยื่นฟ้องจำเลยนั่นเอง มิใช่เป็นการถอนฟ้องเด็ดขาดตามความหมายในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๓๖ สิทธินำคดีอาญามาฟ้องของผู้เสียหายจึงไม่ระงับไปดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๓๙ (๒) ผู้เสียหายจึงมีสิทธิขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการในคดีนี้ได้ โดยไม่จำต้องกล่าวหรือมีข้อแม้ในคำร้องขอถอนฟ้องว่าถอนไปเพื่อขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการดังที่จำเลยฎีกา
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
