Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
ปรึกษาทนายความที่ออนไลน์ตอนนี้ ทนายความทั้งหมด
คดีแพ่ง ธุรกิจ และทรัพย์สิน คดีแพ่งทั่วไปและสัญญา หนี้สิน บัตรเครดิต และบังคับคดี คดีที่ดินและอสังหาริมทรัพย์ คดีละเมิดและเรียกค่าเสียหาย คดีหุ้นส่วนและบริษัท คดีธุรกิจและการค้า คดีลิขสิทธิ์และเครื่องหมายการค้า คดีล้มละลายและฟื้นฟูกิจการ คดีคุ้มครองผู้บริโภค คดีอาญา ทุจริต และฟอกเงิน คดีอาญาทั่วไป คดีอาญาทุจริตและประพฤติมิชอบ คดี ป.ป.ช. และ ป.ป.ท. คดีผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง คดีฟอกเงินและยึดทรัพย์ คดียาเสพติด คดีเด็กและเยาวชน คดีครอบครัวและมรดก คดีหย่า อำนาจปกครองบุตร (คนไทย) คดีหย่า อำนาจปกครองบุตร (คู่สมรสต่างประเทศ) คดีมรดก พินัยกรรม และทรัพย์สิน คดีครอบครัวและมรดก (ทั่วไป) คดีไซเบอร์และออนไลน์ คดีฉ้อโกงออนไลน์และหลอกโอนเงิน คดีหมิ่นประมาทออนไลน์และโซเชียล คดี พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์และอาชญากรรมไซเบอร์ คดีออนไลน์และเทคโนโลยี (ทั่วไป) คดีแรงงาน จราจร และปกครอง คดีแรงงานและการเลิกจ้าง คดีจราจรและอุบัติเหตุรถชน คดีปกครอง วินัยข้าราชการและรัฐวิสาหกิจ คดีเฉพาะทางและระหว่างประเทศ คดีทางการแพทย์และสาธารณสุข คดีบัญชีและภาษีอากร คดีขนส่งทางทะเลและการค้าระหว่างประเทศ คดีประกันภัยและสินไหมทดแทน คดีคนต่างด้าว วีซ่า และใบอนุญาตทำงาน
ให้แพลตฟอร์มเลือกทนายให้ สมัครเป็นทนายความ
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2703/2536

พ.ศ. 2536 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

ราคาสินค้าพิพาทตามที่โจทก์ได้สำแดงไว้ในใบขนสินค้าขาเข้าและแบบแสดงรายการการค้านั้นเป็นราคาที่ผู้ขายได้ให้ส่วนลดแก่โจทก์เป็นพิเศษจึงเป็นเรื่องระหว่างโจทก์กับผู้ขายจัดทำกันขึ้นเอง จะถือว่าเป็นราคาที่แท้จริงในท้องตลาดไม่ได้ถึงแม้โจทก์จะอ้างว่าได้มีการตัดทอนชิ้นส่วนบางประการของสินค้าออกไป โจทก์ได้ไม่ได้นำสืบให้เห็นว่าได้มีการตัดทอนชิ้นส่วนอะไรไปบ้าง จึงยังฟังไม่ได้ว่ามีการตัดทอนชิ้นส่วนบางประการออกไปจริง ส่วนที่โจทก์อ้างว่าผู้ขายให้ส่วนลดพิเศษแล้วโจทก์ก็ยังขาดทุน เห็นว่า แม้โจทก์จะขายสินค้าพิพาทไปไม่มีกำไรแต่หากโจทก์ไม่ส่งเข้ามาจำหน่ายจะถูกแย่งตลาดไปแสดงให้เห็นได้อย่างชัดแจ้งว่าโจทก์มีความจำเป็นต้องนำสินค้าพิพาทเข้ามาขายในราชอาณาจักรแม้จะได้กำไรน้อยหรือไม่ได้กำไรก็ตาม

บทกฎหมายที่ศาลวินิจฉัยในคดีนี้

พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 มาตรา 2

คำฟ้องและคำให้การ

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้สั่งซื้อเคาื่องอัดสำเนาจำนวน80 เครื่อง เข้ามาในราชอาณาจักร โจทก์ได้ยื่นใบขนสินค้าขาเข้าและแบบแสดงรายการการค้า สำแดงราคา 791,474.72 บาทเจ้าพนักงานไม่พอใจราคาสินค้าให้โจทก์ชำระอากรตามจำนวนที่สำแดง และให้วางประกันเป็นเงิน 106,000 บาท โจทก์ชำระอากรตามจำสวนที่สำแดงและนำหนังสือค้ำประกันของธนาคารสแตนดาร์ดชาร์ตเตอร์ด มาวางเป็นประกัน ต่อมาวันที่2 ธันวาคม 2529 เจ้าพนักงานประเมินของจำเลยแจ้งการประเมินให้โจทก์ชำระภาษีอากรขาเข้า ภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาลเพิ่มเป็นเงิน 85,280 บาท พร้อมทั้งเงินเพิ่มโจทก์ได้อุทธรณ์โต้แย้งคัดค้านการประเมิน วันที่ 14 มกราคม 2530จำเลยมีหนังสือแจ้งให้โจทก์ชำระภาษีอากรเพิ่มเติมตามแบบแจ้งการประเมินทันที

เพราะจำเลยได้สั่งงดผ่านพิธีการใบขนสินค้าทั้งหมดของโจทก์ไว้แล้ว โจทก์จึงจำต้องชำระภาษีอากรตามที่ถูกประเมินเพิ่มเป็นเงิน 100,233.89 บาทโจทก์โต้แย้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ของจำเลยว่าจะฟ้องเรียกเงินดังกล่าวคืน ต่อมาวันที่ 17 กรกฎาคม 2531 โจทก์ได้รับหนังสือจากกองวิเคราะห์ราคาแจ้งผลอุทธรณ์การประเมินอากรว่าเจ้าหน้าที่ได้ประเมินราคาโดยชอบแล้ว ให้ยื่นการประเมินราคาเดิมการประเมินของเจ้าพนักงานไม่ถูกต้องและไม่ชอบด้วยกฎหมายเพราะราคาเครื่องอัดสำเนาที่โจทก์สำแดงในใบขนสินค้าขาเข้าและแบบแสดงรายการการค้านั้นเป็นราคาอันแท้จริงในท้องตลาด ขอศาลพิพากษาเพิกถอนการประเมินและคำวินิจฉัยอุทธรณ์ดังกล่าว ให้จำเลยคืนเงินภาษีอากรจำนวน 100,233.89 บาทแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี

นับแต่วันที่โจทก์ชำระจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยให้การว่า การประเมินราคาชอบแล้ว โจทก์ซื้อสินค้ามาจากผู้ผลิตในราคาเครื่องละ 300 ปอนด์สเตอร์ลิง ราคาดังกล่าวเป็นราคาอันแท้จริงในท้องตลาด ส่วนราคาที่โจทก์สำแดงในใบขนว่าซื้อมาในราคา 250 ปอนด์สเตอร์ลิง ต่อเครื่องมิใช่ราคาอันแท้จริงในท้องตลาดเพราะเป็นราคาที่มีการลดหย่อนหักทอนกันเองระหว่างผู้ซื้อกับผู้ขาย โจทก์มิได้อุทธรณ์โต้แย้งการประเมินภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาลภายใน 30 วันนับแต่ได้รับแจ้งการประเมินตามประมวลรัษฎากร มาตรา 30 โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้อง ขอให้เพิกถอนการประเมินเรียกเก็บภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาล โจทก์ชำระภาษีอากรถูกต้องแล้ว จึงไม่มีสิทธิฟ้องเรียกคืนและไม่มีสิทธิเรียกดอกเบี้ยด้วยโจทก์นำสินค้าเข้ามาวันที่ 29 ตุลาคม 2529 เจ้าพนักงานของจำเลยตรวจปล่อยสินค้าให้โจทก์รับไปเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2529 นับถึงวันฟ้องเป็นเวลาเกิน กว่า 2 ปี ฟ้องโจทก์จึงขาดอายุความตามพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ.2469มาตรา 10 วรรคห้าศาลภาษีอากรกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรวินิจฉัยว่า

ศาลฎีกาวินิจฉัย

มีปัญหาต้องวินิจฉัยตามอุทธรณ์ของโจทก์ประการแรกว่า ราคาสินค้าพิพาทตามที่โจทก์ได้สำแดงไว้ในใบขนสินค้าขาเข้าและแบบแสดงรายการการค้าตามเอกสารหมาย จ.1 แผ่นที่ 6 นั้นเป็นราคาอันแท้จริงในท้องตลาดหรือไม่ เห็นว่า เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม 2527 บริษัทผู้ขายสินค้าพิพาทให้โจทก์ได้แจ้งให้โจทก์ทราบว่าบริษัทเร็กซ์โรตารี่ อินเตอร์เนชั่นแนล ประเทศเดนมาร์ก ได้ตกลงขายเครื่องอัดสำเนาชนิดเดียวกันกับที่โจทก์นำเข้ามาครั้งนี้ในราคาเครื่องละ 300 ปอนด์สเตอร์ลิง แต่จะทำใบกำกับสินค้า(INVOICE) ถึงโจทก์ซึ่งเป็นผู้ซื้อในราคาเอฟ โอ บี เครื่องละ250 ปอนด์สเตอร์ลิง ตามหนังสือเอกสารหมาย ล.1 แผ่นที่ 128,129 พร้อมคำแปล แม้หนังสือดังกล่าวจะทำขึ้นก่อนที่โจทก์จะนำสินค้าพิพาทเข้ามาถึง 2 ปีเศษ แต่ก็เป็นพิรุธให้เห็นว่าราคาสินค้าพิพาทที่โจทก์สำแดงไว้น่าจะไม่ใช้ราคาอันแท้จริงในท้องตลาด

โจทก์นำสืบว่าบริษัทเก็สเต็ตเนอร์ ลอนดอนได้มีหนังสือยืนยันว่าได้ขายให้โจทก์ในราคา เอฟ โอ บีเครื่องละ 250 ปอนด์สเตอร์ลิง ตามเอกสารหมาย จ.1 แผ่นที่ 57,58 โดยบริษัทเก็สเต็ดเนอร์แมนูแฟคเจอริ่ง จำกัด ได้ให้ส่วนลดพิเศษจำนวน 50 ปอนด์สเตอร์ลิง เอฟ โอ บี ต่อหนึ่งเครื่องจากราคา 300 ปอนด์สเตอร์ลิง และได้มีการตัดทอนชิ้นส่วนบางประการออกนั้น เห็นว่า จากทางนำสืบของโจทก์เองแสดงว่าสินค้าพิพาทซึ่งขายกันในท้องตลาดมีราคา เอฟ โอ บีเครื่องละ 300 ปอนด์สเตอร์ลิง แต่ผู้ขายได้ให้ส่วนลดแก่โจทก์เป็นพิเศษ ซึ่งหากจะมีการให้ส่วนลดพิเศษจำนวนดังกล่าวแก่โจทก์จริงก็เป็นเรื่องระหว่างโจทก์กับบริษัทเก็สเต็ดเนอร์ ลอนดอน จัดทำขึ้นเอง

ไม่ถือว่าเป็นราคาอันแท้จริงในท้องตลาด และที่โจทก์อ้างว่าได้มีการตัดทอนชิ้นส่วนบางประการของเครื่องอัดสำเนาออกไปโจทก์ก็ไม่ได้นำสืบให้เห็นว่าได้มีการตัดทอนชิ้นส่วนอะไรบ้าง จึงยังฟังไม่ได้ว่ามีการตัดทอนชิ้นส่วนบางประการออกไปจริง ส่วนที่โจทก์อ้างว่าที่โจทก์สั่งซื้อสินค้าพิพาทมาในราคาเครื่องละ 250 ปอนด์สเตอร์ลิงโจทก์ยังขาดทุนถึงเครื่องละไม่ต่ำกว่า 3,000 บาท นั้น เห็นว่าตามเอกสารหมาย จ.1 แผ่นที่ 75 ถึง 77 แสดงต้นทุนของเครื่องอัดสำเนาชนิดที่โจทก์นำเข้าว่า หากนำเข้าในราคาเอฟ โอ บี เครื่องละ 250 ปอนด์สเตอร์ลิง และ 300 ปอนด์สเตอร์ลิงต้นทุนพื้นฐานหลังจากผ่านพิธีการทางศุลกากรแล้วเป็นเงิน16,230 บาท และ 19,358 บาท ตามลำดับ โดยคำนวณจากอัตราแลกเปลี่ยน 1 ปอนด์สเตอร์ลิง

เท่ากับ 40 บาทเครื่องอัดสำเนาดังกล่าวโจทก์นำสืบว่านำเข้าเพื่อขายให้แก่ส่วนราชการในราคาเรื่องละ 22,000 -24,000 บาท ดังนั้นจึงเห็นได้ว่าแม้โจทก์จะซื้อเครื่องอัดสำเนาดังกล่าวมาในราคาเอฟ โอ บี เครื่องละ 300 ปอนด์สเตอร์ลิง และโจทก์ขายไปในราคาเครื่องละ 22,000 บาท โจทก์ก็ยังมีกำไร ตามเอกสารหมาย จ.1แผ่นที่ 75 ถึง 77 ปรากฏว่า เหตุที่โจทก์ขาดทุนเพราะมีค่าใช้จ่ายในการขายเครื่องอัดสำเนาดังกล่าวถึงเครื่องละ 11,000 บาทเศษซึ่งมากเกินสมควร ทั้งยังปรากฏตามใบขนสินค้าขาเข้าเอกสารหมาย จ.1 แผ่นที่ 6 ว่า ขณะที่โจทก์นำสินค้าพิพาทเข้ามาในราชอาณาจักร อัตราแลกเปลี่ยน 1 ปอนด์สเตอร์ลิง เท่ากับ37.555 บาท เท่านั้นต้นทุนพื้นฐานของโจทก์ย่อมถูกลงอีก และเมื่อโจทก์นำสินค้าพิพาทเข้ามาเพื่อขายให้แก่หน่วยราชการ

โจทก์ย่อมลดค่าใช้จ่ายลงได้อีกมาก จึงไม่น่าเชื่อว่าโจทก์สั่งซื้อสินค้าพิพาทเข้ามาในราคา เอฟ โอ บี เครื่องละ 300 ปอนด์สเตอร์ลิง แล้วจะขาดทุนมากดังที่โจทก์นำสืบ นายเทรเวอร์ คีช วัลเลย์กรรมการผู้จัดการของโจทก์ก็เบิกความว่า แม้ขายสินค้าพิพาทไปไม่มีกำไร แต่โจทก์จะมีกำไรในการขายหมึกพิมพ์และหากไม่ส่งเข้ามาจำหน่ายจะถูกแย่งตลาดไป แสดงให้เห็นได้อย่างชัดแจ้งว่าโจทก์มีความจำเป็นต้องนำสินค้าพิพาทเข้ามาขายในราชอาณาจักรแม้จะได้กำไรน้อยหรือไม่ได้กำไรก็ตาม ข้อเท็จจริงจึงฟังได้ว่าสินค้าพิพาทมีราคา เอฟ โอ บี เครื่องละ 300 ปอนด์สเตอร์ลิงตามที่เจ้าพนักงานของจำเลยประเมินราคาที่โจทก์สำแดงมาในใบขนสินค้าขาเข้าและแบบแสดงรายการการค้านั้น จึงไม่ใช่ราคาอันแท้จริงในท้องตลาดตามมาตรา 2 แห่งพระราชบัญญัติศุลกากรพ.ศ. 2469 ดังนั้นการประเมินของเจ้าพนักงานและคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของจำเลยจึงชอบด้วยกฎหมายแล้ว อุทธรณ์ ของโจทก์เรื่องฟ้องโจทก์ขาดอายุความหรือไม่จึงไม่จำต้องวินิจฉัยพิพากษายืน

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
บรรเทิง มุลพรม · เจริญ นิลเอสงฆ์ · เพ็ง เพ็งนิติ
แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

คำพิพากษาที่วินิจฉัยบทกฎหมายเดียวกัน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1193/2566

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสามตาม พ.ร.บ. ศุลกากร พ.ศ. 2469 มาตรา 27 พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ. 2560 มาตรา 243, 253 ซึ่งการกระทำความผิดตามข้ออ้างในคำฟ้องข้อ 1.1 ของโจทก์เป็นการกระทำในขณะ พ.ร.บ. ศุลกากร พ.ศ. 2…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5654/2560

ตาม พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 มาตรา 2 คำว่า "ผู้นำของเข้า" หมายความรวมทั้งและใช้ตลอดถึงเจ้าของหรือบุคคลอื่นซึ่งเป็นผู้ครอบครองนี้มีส่วนได้เสียชั่วขณะหนึ่งในของใด ๆ นับแต่เวลาที่นำของนั้นเข้ามาจนถึงเวลาที…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 962/2554

แม้ข้อเท็จจริงได้ความว่าโจทก์สั่งซื้อสินค้าลูกกอล์ฟจากบริษัท บ. โดยผ่านทางตัวแทนซื้อคือบริษัท น. โจทก์กับบริษัท น. และบริษัท ก. มีความสัมพันธ์ในการถือหุ้น โดยบริษัท น. เป็นผู้ถือหุ้นบริษัทโจทก์และบริษ…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3796/2549

พนักงานเจ้าหน้าที่ของโจทก์ที่ 1 ได้ตรวจสอบและทราบการตายของ อ. เมื่อเดือนพฤศจิกายน 2544 และโจทก์ที่ 1 โดยรองอธิบดีฝ่ายที่ 1 ปฏิบัติราชการแทนอธิบดีของโจทก์ที่ 1 ทราบการตายของ อ. เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 12199/2547

การที่จำเลยได้รับแจ้งการประเมินภาษีการค้า ภาษีบำรุงเทศบาลและภาษีมูลค่าเพิ่มแล้วไม่อุทธรณ์การประเมินต่อคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ตาม ป. รัษฎากร มาตรา 30 แม้อธิบดีกรมสรรพากร โจทก์ที่ 2 จะมีอำนาจสั่งยึดหรื…

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้