คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ปัญหาว่า การที่จำเลยพิมพ์อักษรแกเลขปลอมบนหลอดฝิ่นของกลางให้เหมือนกับปลอดฝิ่นของรัฐบาล จำเลยจะมีความผิดฐานปลอมหนังสือหรือไม่ ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินว่าการกระทำของจำเลยใกล้ไปทางปลอมเครื่องหมายการค้าขาย ซึ่งโจทก์มิได้ขอให้ลงโทษฐานนี้ จึงให้ยกฟ้องโจทก์ฉะเพาะข้อนี้เสีย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า อักษรแลเลขที่จำเลยพิมพ์หลอดฝิ่นของกลางต้องนับว่าเป็นหนังสือ ตาม ม.๖ ข้อ ๑๗ - ๑๘ เพราะเป็นอักษรแลเลขที่ทำไว้เป็นเครื่องหมายแทนถ้อยคำที่จะให้ เป็นพะยานว่าหลอดฝิ่นนั้นเป็นของรัฐบาล แลจำเลยได้ทำโดยเจตนาจะให้ผู้อื่นหลงว่าเป็นของรัฐบาล ซึ่งทำให้รัฐบาลเสียหาย จำเลยต้องมีผิดฐานปลอมหนังสือตาม ม.๒๒๓ แลฎีกาที่ ๗๐๑/๒๔๗๐ ที่ ๘๘๑/๒๔๖๖(หริศ-ศรี-นล)ศาลชั้นต้น - พระนิตินัยฯศาลอุทธรณ์ - พระยากฤษณราข
