คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
โจทก์ฟ้องและแก้ฟ้องว่าโจทก์เป็นบุตรและผู้จัดการของนางโบ่ยผู้ตายตามคำสั่งศาล เมื่อวันที่ 9 มี.ค. 2498 นางโบ่ยได้ตกลงซื้อที่สวนยางของจำเลย 1 แปลง 36 ไร่ราคา 36,000 บาทจำเลยได้รับเงินประจำไป 4,000 บาท โดยสัญญาว่าจะจัดการโอนให้เสร็จภายใน 60 วันนับแต่วันทำสัญญา ถ้าไม่จัดการ ให้ปรับ ที่สุดจำเลยไม่ปฏิบัติตามสัญญาและไม่ยอมขาย จึงขอให้บังคับ จำเลยทำนิติกรรมขายที่ดินของจำเลยให้โจทก์ในฐานะผู้จัดการมรดกและให้รับเงินราคาที่ดิน ถ้าไม่สามารถโอนให้โจทก์ได้ ให้จำเลยใช้ค่าปรับแก่โจทก์ 20,000 บาทจำเลยให้การและแก้คำให้การว่า จำเลยนัดนางโบ่ยไปอำเภอ 2 ครั้ง แต่นางโบ่ยไม่ไปและไม่ยอมซื้อที่ดินพิพาท กับให้จำเลยริบเงินมัดจำ และต่อสู้อำนาจฟ้องว่าโจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องจำเลยโดยจำเลยไม่ได้เป็นคู่สัญญากับโจทก์ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่างยกฎีกาจำเลยโดยวินิจฉัยข้อกฎหมายเรื่องอำนาจฟ้องว่า
โจทก์เป็นบุตรนางโบ่ยผู้วายชนม์ สิทธิหน้าที่และความรับผิดต่าง ๆ ของผู้วายชนม์ย่อมตกอยู่แก่โจทก์ผู้เป็นทายาทตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1600 เมื่อสัญญาซื้อขายไม่ใช่เป็นการเฉพาะตัวของผู้วายชนม์ โจทก์ย่อมมีสิทธิฟ้องได้ และวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่าจำเลยเป็นฝ่ายผิดสัญญา ให้จำเลยไปทำนิติกรรมโอนขายที่ดินพิพาทให้โจทก์และรับชำระเงินค่าขายที่ดิน 32,000 บาท ถ้าไม่ไปโอนให้ถือเอาคำพิพากษาของศาลแทนการแสดงเจตนาของจำเลย
