คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า นายเทียนชัย แต่ตรงจิตต์ ผู้เสียหายได้มอบแหวนเพชร6 วง ราคาต่าง ๆ กันรวมราคา 216,000 บาทให้จำเลยไปขาย ถ้าจำเลยขายได้ราคาสูงกว่าที่กำหนดไว้ เงินที่สูงกว่าราคานั้นให้จำเลย จำเลยขายแหวนได้แล้วได้เบียดบังเงินนั้นเป็นประโยชน์ส่วนตัวเสียไม่นำมามอบให้ผู้เสียหาย หรือมิฉะนั้นจำเลยก็เบียดบังยักยอกเอาแหวนทั้ง 6 วงนั้นไว้โดยทุจริต ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352 และให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาแหวนแก่ผู้เสียหายจำเลยให้การปฏิเสธนายเทียนชัยผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า กรณีเป็นเรื่องผิดสัญญาทางแพ่ง พิพากษายกฟ้องโจทก์ร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ร่วมฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ร่วมกับจำเลยตกลงกันให้จำเลยเอาแหวนเพชรของโจทก์ร่วมไปขาย 6 วง ราคารวม 216,000 บาท ภายในเงื่อนไขว่า จำเลยจะนำไปขายได้เท่าใดเป็นเรื่องของจำเลย เพียงแต่ว่าภายในกำหนดเวลาที่กำหนดกันไว้ จำเลยจะต้องนำเงินค่าแหวนแต่ละวงดังกล่าวมาชำระให้โจทก์ร่วม ถ้าขายไม่ได้เหลือเท่าใด จำเลยจะต้องส่งแหวนคืนโจทก์ร่วม ซึ่งเห็นได้ว่าเมื่อได้รับมอบแหวนไปแล้วจำเลยมีสิทธิที่จะขายแหวนเหล่านั้นในราคาเท่าใดก็ได้ เพียงแต่จำเลยจะต้องนำเงินมาชำระให้โจทก์ร่วมตามจำนวนที่โจทก์ร่วมตกลงไว้กับจำเลยเท่านั้น หากจำเลยขายแหวนได้แล้วแต่มิได้นำเงินมาชำระให้โจทก์ร่วมตามที่ตกลงก็เป็นเพียงการผิดสัญญาที่ตกลงกันไว้เท่านั้น ซึ่งโจทก์มีสิทธิฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระเงินจำนวนดังกล่าวได้ รูปเรื่องไม่มีมูลเป็นความผิดทางอาญา ศาลล่างทั้งสองพิพากษายกฟ้องชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
