คำฟ้องและคำให้การ
คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องจำเลยว่าเลิกจ้างโจทก์ซึ่งเป็นลูกจ้างประจำโดยไม่จ่ายค่าชดเชย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์แล้วได้ออกหมายบังคับคดีตามคำร้องของโจทก์จำเลยยื่นคำร้องคัดค้านว่า ศาลแรงงานกลางออกหมายบังคับคดีและยึดทรัพย์ไม่ชอบ เพราะยังไม่ได้ออกคำบังคับแจ้งให้จำเลยทราบขอให้ยกเลิกหมายบังคับคดีศาลแรงงานกลางสั่งว่าจำเลยได้มอบฉันทะให้ตัวแทนมาฟังคำพิพากษาและรับทราบคำสั่งศาลตามหนังสือมอบอำนาจลงวันที่ 27มีนาคม 2524 จึงเท่ากับทนายจำเลยได้ฟังคำพิพากษาเองและศาลได้ออกคำบังคับไว้ในรายงานกระบวนพิจารณาแล้วมีผลเท่ากับตัวความได้ทราบคำบังคับแล้วจึงบังคับคดีได้โดยไม่ต้องออกคำบังคับอีกจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ทนายจำเลยได้ทราบวันนัดฟังคำพิพากษาแล้วถึงวันนัดจำเลยได้ยื่นคำร้องขอคัดคำพิพากษาและคำพยานโจทก์เพื่อประโยชน์ในชั้นอุทธรณ์ และทำใบมอบฉันทะให้เสมียนทนายมารับทราบคำสั่งศาล
ผู้รับมอบฉันทะได้ฟังคำพิพากษา และศาลได้บันทึกในรายงานกระบวนพิจารณาไว้ว่า บังคับคดีภายใน 15 วัน ต่อมาจำเลยก็ได้อุทธรณ์คำพิพากษาแม้ว่าในใบมอบฉันทะระบุกิจการที่มอบมาให้ทำเพียงว่ารับทราบคำสั่งของศาล ก็เป็นที่เข้าใจได้ว่าผู้รับมอบฉันทะได้ฟังคำพิพากษาและได้รับทราบคำบังคับซึ่งศาลสั่งบังคับคดีภายใน15 วัน ตามเจตนาในใบมอบฉันทะนั้นแทนทนายจำเลยโดยชอบตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 64 แล้ว ถือว่าจำเลยได้ทราบคำพิพากษาและคำบังคับโดยชอบแล้วทนายความจำเลยเป็นตัวแทนของจำเลย เมื่อทนายจำเลยได้ทราบคำพิพากษาหรือคำบังคับของศาลโดยชอบ ย่อมมีผลผูกพันจำเลยตามกฎหมาย ถือได้ว่าจำเลยได้ทราบคำพิพากษาและคำบังคับนั้นแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
