คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เช่าซื้อรถยนต์คันหมายเลขทะเบียน ๗ ม - ๔๔๐๘แล้วได้เอาประกันภัยไว้แก่จำเลยเพื่อความเสียหายหรือสูญหายเนื่องจากการลักทรัพย์ ชิงทรัพย์หรือปล้นทรัพย์ ต่อมารถยนต์ดังกล่าวถูกคนร้ายลักไปจึงขอให้บังคับจำเลยใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์
จำเลยให้การว่า โจทก์ปฏิบัติผิดเงื่อนไขประกันภัยรถยนต์ที่ถูกลักไปไม่ใช่คันที่เอาประกันภัยไว้ ขอให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้รถยนต์ที่เอาประกันภัยไว้ซึ่งถูกคนร้ายลักไปจะกลับมาอยู่ในความครอบครองของโจทก์ตามเดิมแล้ว แต่เพิ่งจะได้คืนมาหลังจากโจทก์ฟ้องคดีนี้แล้ว และรถยนต์ที่ได้คืนมามีสภาพชำรุดเสียหายต้องซ่อมเป็นเงิน ๕๑,๒๐๐ บาท ตามกรมธรรม์ประกันภัย เอกสารหมาย จล.๒มีเงื่อนไขให้จำเลยรับผิดใช้ค่าสินไหมทดแทนเพื่อความเสียหายหรือสูญหายต่อรถยนต์ที่เอาประกันภัยไว้เนื่องจากการลักทรัพย์ ฯลฯ ก็ต้องหมายความว่าจำเลยจะรับผิดใช้ค่าสินไหมทดแทนในกรณีที่รถยนต์สูญหายไปเนื่องจากการลักทรัพย์อย่างหนึ่ง และในกรณีที่รถยนต์เกิดความเสียหายอันเนื่องมาจากการลักทรัพย์อีกอย่างหนึ่ง รถยนต์ของโจทก์เกิดความชำรุดเสียหายต้องซ่อมเป็นเงิน ๕๑,๒๐๐ บาท ก็เป็นผลสืบเนื่องมาจากการลักทรัพย์โดยตรง จำเลยจึงต้องรับผิดใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์เพื่อความเสียหายดังกล่าว แต่รับผิดเพียง ๓๐,๐๐๐ บาทตามที่ระบุไว้ในกรมธรรม์ประกันภัยซึ่งตรงกับรูปคดีที่โจทก์ฟ้องอยู่แล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
