คำฟ้องและคำให้การ
เรื่อง บุกรุกที่ดินสาธารณะ ขับไล่
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบุกรุกเข้าครอบครองที่สาธารณะสมบัติของแผ่นดิน และยึดถือเอาเป็นเจ้าของขอให้ขับไล่ จำเลยต่อสู้ว่า ที่พิพาทไม่ใช่ที่สาธารณะเป็นที่บุคคลมีกรรมสิทธิ์ จำเลยซื้อมาจากผู้มีชื่อ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวาร
จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษาให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปัญหาที่ว่า กรมการอำเภอคือโจทก์จะมีอำนาจฟ้องคดีนี้หรือไม่
ศาลฎีกาเห็นว่า กรมการอำเภอคือโจทก์มีหน้าที่ทะนุบำรุงและตรวจตรารักษาทรัพย์สินที่ดินอันเป็นสาธารณะประโยชน์ของแผ่นดินอยู่แล้ว โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องคดีนี้ได้ เรื่องนี้จำเลยปฏิเสธว่า ที่พิพาทคือที่ที่มีเจ้าของ ไม่ใช่ที่หวงห้ม หน้าที่นำสืบตกอยู่แก่ฝ่ายโจทก์ เมื่อโจทก์นำสืบไม่ได้ว่า ที่พิพาทคือที่แปลงเดียวกับที่โจทก์กล่าวอ้างในฟ้องฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้นที่โจทก์กล่าวอ้างในฟ้อง ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์