คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องจำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้องว่า จำเลยยังอาจมีสุรากลั่น ๗๑๐.๙๗๕ ลิตร โดยรู้ว่าเป็นสุราที่ทำขึ้นโดยมิได้รับอนุญาต และจำเลยได้บังอาจทำการขนสุราดังกล่าว จากจังหวัดพระนครและธนบุรี เข้ามาในจังหวัดชุมพร โดยมิได้รับใบอนุญาตขนสุรา ฯลฯ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานมีสุราที่ทำขึ้นฝ่าฝืนกฎหมายเท่านั้น จะเอาผิดฐานขนสุราไม่มีใบขนด้วยไม่ได้เพราะเป็นน้ำสุราที่ผิดกฎหมาย
โจทก์อุทธรณ์,
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกา เห็นว่า กรณีขนน้ำสุราที่ผิดกฎหมายหาอยู่ในบังคับแห่งบทกฎหมายมาตรา ๑๑ แห่ง พ.ร.บ.ภาษีชั้นในว่าด้วยการขนน้ำสุราไปต่างตำบล ให้มีหนังสือเพื่อขอใบอนุญาต ไม่ แม้คดีนี้จะเป็นเวลาที่ใช้ พ.ร.บ.สุรา พ.ศ. ๒๔๙๓ แล้วก็ตามก็ยังมีบทความทำนองเดียวกับ พ.ร.บ.ภาษีชั้นในที่ศาลฎีกา ได้เคยวินิจฉัยมาแล้ว
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
