คำฟ้องและคำให้การ
ผู้ร้องร้องและแก้ไขคำร้องว่า ผู้ร้อง นายยงเซียงและนายย่งปู่ แซ่ลิ้มเป็นบุตรของนายซางเส็ง แซ่ลิ้ม และนางเตียงงิ้ง แซ่ตั้ง นายซางเส็งตายแล้วก่อนตายนายซางเส็งมีทรัพย์สินต่าง ๆ ปรากฏตามบัญชีทรัพย์ท้ายคำร้องและไม่ได้ตั้งผู้จัดการมรดกไว้ ขอให้ศาลมีคำสั่งตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกของนายซางเส็ง แซ่ลิ้ม นายยงเซียงหรือซังอัง แซ่ลิ้มหรือแซ่ตั้ง คัดค้านว่าผู้คัดค้านเป็นบุตรนายซางเส็ง ส่วนผู้ร้องไม่ใช่บุตรนายซางเส็ง แซ่ลิ้ม และนางเตียงงิ้ง แซ่ตั้งบิดาผู้คัดค้านได้ทำพินัยกรรมไว้และแต่งตั้งให้นายอิ๋วเซี้ย แซ่ลิ้มเป็นผู้จัดการมรดก ผู้ร้องไม่มีอำนาจร้องขอเป็นผู้จัดการมรดกของบิดาผู้คัดค้านและบัญชีทรัพย์ท้ายคำร้องไม่ถูกต้อง ขอให้ศาลสั่งยกคำร้องของผู้ร้อง ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า นายใช่เส็งหรือซางเส็ง แซ่ลิ้ม แสดงเจตนาไว้ชัดเจนว่าไม่ต้องการให้ผู้ร้องเกี่ยวข้องกับทรัพย์มรดกของตน ผู้ร้องจึงไม่เหมาะสมที่จะจัดการมรดกรายนี้จึงมีคำสั่งยกคำร้องของผู้ร้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ผู้ร้องอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า เอกสารหมาย ค.๑ เป็นพินัยกรรมของนายใช่เส็งหรือซางเส็ง แซ่ลิ้ม จริง และวินิจฉัยว่าเมื่อฟังได้ว่าเอกสารหมาย ค.๑ เป็นพินัยกรรมของนายใช่เส็งหรือซางเส็ง และมีข้อกำหนดในพินัยกรรมเอกสารหมาย ค.๑ให้นายอิ๋วเซี้ย แซ่ลิ้มเป็นผู้จัดการมรดกรายนี้ ทั้งไม่ปรากฏว่าข้อกำหนดพินัยกรรมซึ่งตั้งผู้จัดการมรดกไว้ดังกล่าว ไม่มีผลบังคับได้ด้วยประการใด ๆ ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๗๑๓ วรรคท้าย บัญญัติให้ศาลตั้งผู้จัดการมรดกตามข้อกำหนดพินัยกรรม ดังนั้น แม้จะฟังว่าผู้ร้องเป็นทายาทของนายใช่เส็งหรือซางเส็ง แซ่ลิ้ม หรือเป็นผู้มีส่วนได้เสียในมรดกของนายใช่เส็งหรือซางเส็งแซ่ลิ้ม ก็ไม่มีเหตุที่ผู้ร้องจะขอให้ศาลตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกรายนี้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
