คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีไม้หวงห้าม ซึ่งยังมิได้แปรรูป และไม่มีรอยตราค่าภาคหลวงประทับไว้ในครอบครอง โดยพิสูจน์ไม่ได้ว่า ได้ไม้นี้มาโดยชอบด้วยกฎหมาย จึงขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ป่าไม้
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ ๒๔๘๔ มาตรา ๖๙ ให้ปรับ ๕๐๐ บาท ของกลางริบ
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าไม้ของกลางเป็นไม้ฟืน ซึ่งแสดงว่าได้มีการแปรรูปแล้ว จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตรวจสำนวนแล้ว ได้ความว่าไม้ของกลางเป็นไม้ติดเปลือกยาว ๑๒๐ เซ็นติเมตร ถึง ๓๐๐ เซ็นติเมตร โตวัดโดยรอบประมาณ ๒๐ - ๓๐ เซ็นติเมตร ไม่มีรอยตราค่าภาคหลวงประทับ
ศาลฎีกาเห็นว่าไม้รรายนี้เป็นแต่ไม้ที่ตัดออกเป็นท่อน ยังไม่ถึวขนาดเป็นไม้แปรรูป ฉะนั้นจึงเป็นหน้าที่ของจำเลยที่จะแสดงให้เห็นว่าได้มาโดยชอบด้วยกฎหมาย แล้วฟังว่าจำเลยสืบแสดงไม่ได้ว่า ได้ไม้ของกลางมาโดยชอบด้วยกฎหมายจึงต้องมีผิด
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษา ศาลชั้นต้น
