คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องและแก้ไขคำฟ้องว่า จำเลยทั้งสามรับราชการในสังกัดกรม โจทก์ให้เรือขุดตักดินจากลำคลองยกข้ามรั้วเข้าไปเทชิดแนวรั้วด้านในเป็นเหตุให้แนวรั้วของโรงเรียนบางส่วนซึ่งเป็นทรัพย์สินของโจทก์ได้พังลงไปในคลอง ซึ่งเกิดจากการกระทำโดยประมาทเลินเล่อของจำเลยทั้งสาม โจทก์ต้องสร้างรั้วขึ้นใหม่ ขอให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชดใช้ค่าเสียหายจำนวน ๑๕๙,๕๓๔ บาท แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ย
จำเลยทั้งสามให้การและแก้ไขคำให้การว่า จำเลยทั้งสามไม่ได้กระทำการโดยประมาททำให้ทรัพย์สินของโจทก์เสียหาย ค่าเสียหายอย่างมากไม่เกิน ๘๐,๐๐๐ บาท และคดีของโจทก์ขาดอายุความ ขอให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า คดีของโจทก์ขาดอายุความพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
ที่โจทก์ฎีกาว่า ตามเอกสารหมาย ล.๘ นายเดโช สวนานนท์ อธิบดีกรมการฝึกหัดครูได้ลงนามรับทราบรายงานผลการสอบสวนของคณะกรรมการเมื่อวันที่ ๓ เมษายน ๒๕๒๘ และได้ทำความเห็นแย้งให้คณะกรรมการสอบสวนเพิ่มเติมอีก ๒ ครั้ง คณะกรรมการได้รายงานผลการสอบสวนหาตัวผู้รับผิดชอบให้โจทก์ทราบเป็นครั้งสุดท้าเมื่อวันที่ ๑๑ กรกฎาคม ๒๕๒๘ และอธิบดีกรมการฝึกหัดครู ลงนามรับทราบผลเมื่อวันที่ ๑๒ กรกฎาคม ๒๕๒๘ ดังนั้นอายุความฟ้องร้อง ๑ ปจึงต้องนับตั้งแต่วันที่ ๑๒ กรกฎาคม ๒๕๒๘ และครบอายุความ ๑ ปี ในวันที่ ๑๒ กรกฎาคม ๒๕๒๙ การที่โจทก์ฟ้องคดีเมื่อวันที่ ๓ กรกฎาคม ๒๕๒๙ คดีของโจทก์จึงไม่ขาดอายุความนั้น
ศาลฎีกาเห็นว่า ตามภาพถ่ายบันทึกข้อความเอกสารหมาย ล.๘ คณะกรรมการสอบสวนหาตัวผู้รับผิดชอบทางแพ่งได้รายงานให้อธิบดีกรมการฝึกหัดครูทราบว่า จำเลยทั้งสามเป็นผู้กระทำละเมิดต่อโจทก์ และเป็นผู้จะพึงต้องใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์เป็นเงินจำนวน ๑๓๖,๕๐๐ บาท ปรากฏว่านายเดโช สวนานนท์อธิบดีกรมการฝึกหัดครูลงลายมือชื่อรับทราบรายงานดังกล่าวนั้นเมื่อวันที่ ๓ เมษายน ๒๕๒๘ แม้จะสั่งสอบสวนเพิ่มเติมก็เพื่อจะทราบว่าผู้รับเหมาซึ่งขุดลอกคลองจะต้องร่วมรับผิดในมูลละเมิดด้วยหรือไม่ซึ่งคณะกรรมการสอบสวนได้รายงานว่า การที่รั้วของวิทยาลัยครูบ้านสมเด็จเจ้าพระยา พังมิใช่ผลโดยตรงจากการขุดลอกคลองผู้กระทำจึงไม่น่าจะต้องมีส่วนรับผิดชอบในความเสียหายที่เกิดขึ้นครั้งนี้ ตามภาพถ่ายบันทึกข้อความเอกสารหมาย
ล.๑๑ และ ล.๑๒ เมื่อโจทก์ฟ้องคดีนี้เมื่อวันที่ ๓ กรกฎาคม ๒๕๒๙ ฟ้องของโจทก์จึงพ้นกำหนดหนึ่งปี นับแต่วันที่โจทก์รู้ถึงการละเมิดและรู้ตัวจำเลยทั้งสามผู้จะพึงต้องใช้ค่าสินไหมทดแทน คดีของโจทก์จึงขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๔๔๘ วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
