เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่ากรมการอำเภอได้มีหมายนัดให้จำเลยไปให้การเป็นพะยานในคดีอาญาเรื่องหนึ่ง ณ ที่ว่าการอำเภอในวันที่ ๒๙ กันยายน ครั้นถึงวันนัดจำเลยก็ไปที่ ๆ ว่าการอำเภอแต่เผอิญป่วยลงจึงกลับบ้านเสีย แล้วรุ่งขึ้นก็ได้ไปหาเจ้าพนักงานตามคำสั่ง โจทก์จึงฟ้องหาว่าจำเลยขัดขืนคำสั่งตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๓๓๔-(๒) ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าตามรูปคดีดังกล่าวข้างต้น จำเลยไม่มีเจตนาจะขัดขืนคำสั่งเจ้าพนักงานประการใด จะเอาผิดแก่จำเลยมิได้ จึงให้ยกฟ้องโจทก์ยืนตามศาลอุทธรณ์
