เนื้อความคำพิพากษา
ศาลฎีกาตัดสินว่า ในข้อหาว่าจำเลยพกปืนมาในทางหลวงนั้น ปรากฎว่าที่ ๆ เกิดเหตุเป็นทางเดินในสวนของเอกชน และทางด้านเหนือของสวนนี้ก็เป็นสวนของจำเลย ไม่ปรากฎว่าทางเดินนี้คนอื่นเดินผ่านได้ จึงไม่เรียกกว่าเป็นทางหลวง จำเลยจึงไม่มีผิดฐานพกปืนในทางหลวง ส่วนคำที่จำเลยว่า ว.ว่า "ฉายหาหัวควยอะไรเข้าหน้าเข้าตา" นั้นแสดงความดูถูกดูหมิ่น ว. อยู่ในตัว จึงเป็นหมิ่นประมาทซึ่งหน้าตาม ม.๓๓๙(๒) ด้วย ความผิดทั้ง ๒ บทนี้โทษเท่ากัน เมื่อโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตาม ม.๓๓๙(๒) ศาลฎีกาก็ลงโทษตามมาตรานี้ได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตาม ม.๓๓๙(๒)
