คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยฆ่านางละอองตายโดยเจตนาขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙ จำเลยรับว่า เอาปืนยิงนางละอองตายจริง เพราะ นางละอองยั่วโทษะ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๔๙ ให้จำคุกตลอดชีวิต ลดโทษฐานยั่วโทษะตามมาตรา ๕๕ คงจำคุก ๑๒ ปี และลดตามมาตรา ๕๙ อีกกึ่งหนึ่งคงจำคุก ๖ ปี นางส้มลิ้มโจทกร่วมอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ไม่ฟังว่า ถูกยั่วโทษะ พิพากษาให้จำคุกตลอดชีวิต ลดตามมาตรา ๕๙ กึ่งหนึ่ง คงจำคุก ๑๒ ปี
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า นางละอองเป็นพี่สะใภ้จำเลย วันเกิดเหตุนางละอองเข้าถางพิพาท ทั้งขอแรงเพื่อนบ้านราวสิบคนให้ช่วยถากถาง จำเลยจะไปกู้ลอบที่ปลายนา เห็นนางละอองกับพวกถากถางที่พิพาท จึงพูกว่าเป็นที่ของจำเลย นางละอองเถียงว่า เป็นของนางละออง พยานทั้งสองฝ่ายเบิกความว่า นางละอองนี้ปากร้ายนัก มักมีเรื่องทุ่มเถียงกับใครต่อใครเนือง ๆ และมักด่าด้วยคำหยาบ จำเลยนำสืบว่า วันนั้น นางละอองด่าถึงพ่อแม่จำเลย ส่วนจำเลยนั้นพยานทั้งสองฝ่ายเบิกความว่า เป็นคนที่ความประพฤติเรียบร้อย ข้อเท็จจริงต้องฟังว่า นางละอองด่าจำเลยเป็ฯคำหยาบและด่าถึงพ่อแม่จำเลย อีกประการหนึ่งจำเลยมั่นใจว่า ที่เป็นของจำเลยถูกนางละอองเข้าครอบครองโดบพละการจำเลยจึงบันดาลโทษ เป็นการกระทำโดยถูกยั่วโทษะ ชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้ ให้บังคับคดีอย่างศาลชั้นต้น
