คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีอาวุธปืนสั้นไม่ทราบชนิดขนาด .๒๕ จำนวน ๑ กระบอก และมีกระสุนปืนจำนวน ๑ นัด ไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต และจำเลยบังอาจใช้อาวุธปืนสั้นยิงเข้าไปในร้านค้าซึ่งมีนางสาวรัชนีกับพวกหลายคนอยู่ภายในร้าน ๑ นัด โดยจำลยมีเจตนาฆ่านางสาวรัชนีกับพวก กระสุนปืนถูกนางสาวรัชนีที่บริเวณหลังด้านขวงใต้สะบัก นางสาวรัชนีได้รับอันตรายสาหัส ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๐,๒๘๘ พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. ๒๔๘๐ มาตรา มาตรา ๗,๗๒ ฯลฯ และริบหัวกระสุนปืนของกลาง
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗,๗๒ ฯลฯ ลงโทษฐานมีอาวุธปืนไว้ในครอบครองจำคุก ๑ ปี ฐานพาอาวุธปืน จำคุก ๖ เดือน รวมโทษจำคุก ๑ ปี ๖ เดือน ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ ตามมาตรา ๗๘ จำคุก ๑ ปี ริบหัวกระสุนปืนของกลาง ข้อหาอื่นให้ยก โจทก์และจำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่าผู้อื่นตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘,๘๐ จำคุก ๑๑ ปี และจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗๒ วรรคหนึ่ง และวรรคสอง ฯลฯ ลงโทษตามมาตรา ๗๒ วรรคหนึ่ง ซึ่งเป็นบทหนักที่สุดตามมาตรา ๙๐ ให้จำคุก ๑ ปี รวมจำคุก ๑๒ ปี ลดโทษให้หนึ่งในสาม ตามมาตรา ๗๘ จำคุก ๘ ปี ริบหัวกระสุนปืนของกลาง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า การที่จำเลยใช้อาวุธปืนยิงไปที่ร้านผู้เสียหายด้ายอาการเมาสุรา ขณะที่ผู้เสียหาเปิดร้านค้าอยู่ห่างจำเลยเพียง ๑๐ เมตร โดยมีผู้คนกำลังซื้อของ จำเลยอาจเล็งเห็นผลได้ว่ากระสุนปืนอาจถูกผู้เสียหายหรือคนในร้านถึงแก่ความตายได้ เมื่อผู้เสียหายถูกกระสุนปืนที่จำเลยยิงที่บริเวณหลังใต้สะบักกระสุนฝังใน ได้รับอันตรายสาหัส จำเลยจึงมีความผิดฐานพยายามฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
