คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3
จำเลยให้การปฏิเสธวันนัดพร้อมนัดแรกโจทก์มาศาล
จำเลยยื่นคำร้องขอเลื่อน อ้างว่าตัวจำเลยป่วย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นอนุญาตให้เลื่อนไปนัดสืบพยานโจทก์วันที่19 พฤศจิกายน 2529 ครั้นถึงวันนัดสืบพยานโจทก์ โจทก์ยื่นคำร้องขอเลื่อนการพิจารณาอ้างว่าตัวโจทก์ไปทำธุรกิจที่จังหวัดเชียงใหม่ไม่สามารถกลับได้ทัน จำเลยคัดค้าน
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าข้ออ้างของโจทก์ไม่อาจรับฟังได้ เมื่อโจทก์ไม่มีพยานมาศาลและสำเนาบัญชีกระแสรายวันของจำเลยโจทก์ยังไม่ได้ขอเรียกมา จึงให้ถือว่าโจทก์ไม่มีพยานมาสืบ จำเลยไม่สืบพยาน
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นทำการพิจารณาพิพากษาใหม่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "
ที่จำเลยฎีกาว่า แม้ตัวโจทก์ติดธุระไม่มาศาล แต่ยังมีผู้รับมอบอำนาจโจทก์ที่สามารถนำมาเบิกความได้แต่โจทก์ไม่นำมา จึงเท่ากับว่าโจทก์ประวิงคดีนั้น เห็นว่าโจทก์เพิ่งขอเลื่อนคดีเป็นครั้งแรก แม้โจทก์จะมีผู้รับมอบอำนาจ แต่โจทก์ประสงค์จะสืบตัวโจทก์เป็นพยานก่อนก็ย่อมทำได้ จะถือเป็นเหตุว่าโจทก์ประวิงคดียังไม่ถนัด เมื่อจำเลยคัดค้าน ศาลชั้นต้นน่าจะไต่สวนคำร้องโจทก์ก่อน การที่ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้เลื่อนคดีโดยมิได้ไต่สวนข้อเท็จจริงตามคำร้องก่อนจึงไม่ชอบ"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
