คำฟ้องและคำให้การ
ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาปรับจำเลย 500 บาท ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 326
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ข้อเท็จจริงตามที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยมาแล้วจากพยานหลักฐานในสำนวน ซึ่งศาลอุทธรณ์ฟังว่า โจทก์ร่วมเป็นทนายความและได้เป็นทนายให้ห้างหุ้นส่วนจำกัดอีเล็คโทรนิคและโทรคมนาคมฟ้องนายสุรเชษฐ์ วิชชุชัยชาญ ต่อศาลอาญาในข้อหากระทำความผิดต่อพระราชบัญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค วันเกิดเหตุเป็นวันนัดสืบพยานโจทก์ในคดีดังกล่าว จำเลยคดีนี้ซึ่งอ้างว่าเป็นเจ้าหนี้ของนายสุรเชษฐ์ได้มาที่ศาลอาญา และพูดกับนางเยาวนิตย์ ธนะพัฒน์ หุ้นส่วนผู้จัดการห้างโจทก์ในคดีนั้นด้วยข้อความตามที่โจทก์กล่าวในฟ้อง ซึ่งเป็นข้อความที่ไม่เป็นความจริงศาลฎีกาพิเคราะห์แล้วเห็นว่า โจทก์บรรยายฟ้องว่า
จำเลยหมิ่นประมาทใส่ความนายนริศน์ต่อหน้านางนงเยาว์ ธนะพัฒน์ แต่ในการพิจารณาได้ความว่า จำเลยหมิ่นประมาทใส่ความนายนริศน์ต่อหน้านางเยาวนิตย์ ธนะพัฒน์ แตกต่างกับฟ้องก็ดี แต่การพูดหมิ่นประมาทต่อบุคคลที่สามซึ่งจะเป็นใครนั้น ไม่ใช่ข้อสารสำคัญ และไม่ปรากฏว่านางนงเยาว์หรือนางเยาวนิตย์ไม่ใช่บุคคลเดียวกันถึงอย่างไรก็เป็นบุคคลที่เป็นหุ้นส่วนผู้จัดการห้างหุ้นส่วนจำกัดอีเล็คโทรนิคและโทรคมนาคมที่จำเลยกล่าวข้อความให้ฟัง โดยจำเลยมิได้หลงต่อสู้ซึ่งเป็นเหตุให้ศาลยกฟ้อง ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยนั้น ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคสอง ที่แก้ไขใหม่ส่วนคำบรรยายฟ้องโจทก์มีข้อความว่า
"คดีที่มาฟ้องกันนี้ ทนายลื้อไม่ดีเองไปรับเงินเขามาสี่หมื่นบาท มีหลักฐานเซ็นรับไว้เรียบร้อยแล้ว เขาไม่เอาเงินสี่หมื่นมาให้ลื้อ เรื่องจึงตกลงกันไม่ได้" นั้น หมายความว่า โจทก์ร่วมซึ่งเป็นทนายความของห้างหุ้นส่วนจำกัดอีเล็คโทรนิคและโทรคมนาคมที่นางเยาวนิตย์ธนะพัฒน์ เป็นกรรมการผู้จัดการเป็นคนไม่ดี รับเงินจากคู่ความ 40,000 บาทแล้วไม่มอบแก่นางเยาวนิตย์ ธนะพัฒน์ เป็นข้อความที่ใส่ความโจทก์ร่วมให้เสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่นและเกลียดชัง เป็นการหมิ่นประมาทโจทก์ร่วม ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 326 และการที่จำเลยอ้างว่าเป็นเจ้าหนี้นายสุรเชษฐ์ วิชชุชัยชาญ จึงกล่าวข้อความตามฟ้องซึ่งไม่เป็นความจริงต่อนางเยาวนิตย์ ธนะพัฒน์ ที่ศาลอาญานั้น
ไม่เป็นการแสดงความคิดเห็นหรือข้อความโดยสุจริต เพื่อความเป็นธรรม ป้องกันส่วนได้เสียเกี่ยวกับจำเลยตามคลองธรรม อันจะเป็นเหตุให้จำเลยไม่มีความผิดฐานหมิ่นประมาทตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 329 คำพิพากษาฎีกาที่ 481/2506 ระหว่างนางคำปวง พันธุ์พานิช โจทก์ นางบัวผัน มงคล จำเลย ซึ่งจำเลยอ้างนั้น เป็นกรณีที่วินิจฉัยถ้อยคำที่จำเลยกล่าวอ้างว่าโจทก์เป็นคนนิสัยไม่ดีมีความรู้สึกต่ำมีหนี้สินเป็นแสน ๆ ยังใช้หนี้เขาไม่หมด อวดมั่งมี คาดเข็มขัดทอง ไม่ผิดฐานหมิ่นประมาทตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 326 ถ้อยคำที่จำเลยในคดีดังกล่าวพูดไม่ตรงกับคดีนี้ และไม่อาจนำมาเทียบเคียงกันได้"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
