คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีอาวุธปืนและกระสุนปืนไว้ในครอบครองโดยฝ่าฝืนกฎหมายและพาอาวุธปืนดังกล่าวไปในหมู่บ้านโดยไม่รับอนุญาต จำเลยใช้อาวุธปืนดังกล่าวยิงพันตำรวจตรีเฉียบกับพลตำรวจสมัครสุพลโดยเจตนาฆ่า แต่ยิงไม่ถูกจึงไม่มีผู้ใดถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7,8 ทวิ, 55, 72 ทวิ 78 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 138, 140, 228, 289, 80, 91, 33จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำลเยผิดตามฟ้อง เรียงกระทงลงโทษฐานมีอาวุธปืนจำคุก 12 ปี ฐานพาอาวุธปืนไปในหมู่บ้านจำคุก 3 ปี ฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานสองกระทงจำคุกกระทงละตลอดชีวิต ลดโทษให้หนึ่งในสามแล้วจำคุกทั้งสิ้น 76 ปี 8 เดือน
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยผิดตามฟ้อง และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่าหลังจากศาลชั้นต้นพิพากษาแล้วได้มีพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2526 แก้ไขมาตรา 91 แห่งประมวลกฎหมายอาญาเสียใหม่โดยให้ศาลลงโทษผู้ที่กระทำการอันเป็นความผิดหลายกรรมต่างกันทุกกระทงความผิดแต่เมื่อรวมโทษจำคุกทุกกระทงแล้วโทษจำคุกทั้งสิ้นไม่เกิน 50 ปี สำหรับกรณีความผิดกระทงที่หนักที่สุดมีอัตราโทษจำคุกอย่างสูงเกินสิบปีขึ้นไปดั่งเช่นคดีนี้ อาศัยอำนาจตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3 จึงต้องใช้กฎหมายในส่วนที่เป็นคุณแก่จำเลยกำหนดโทษเสียใหม่พิพากษากลับ ให้ลงโทษจำเลยไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโดยให้จำคุกจำเลยเพียง 52 ปี
